برچسب شهید صیاد شیرازی

صیاد خیلی کمک‌مان کرد. دسـت بچه‌های ارتش را گذاشت توی دست بچه‌های پاسدار.

در جبهه که وضع بحرانی می‌شد، بلند می‌شد می‌رفت وسط معرکه، همه دادشـان در می‌آمد که برای چه جانش را در خطر می‌اندازد.

هدفش خدا و پیروزی بر دشمن بود و به همین جهت با انتصاب او به فرماندهی نیروی زمینی، تحول چشمگیری در جبهه پیش آمد.

تا به صیاد زنگ زدیم که کمک تو را می‌خواهیم، معطل نکرد، فوری بلند شـد و رفت کرمانشاه.

ساعت دو بعد از نیمه شب هم زنگ می‌زدی، همانطور جواب را می‌داد که اگـر روز زنگ می‌زدی.

وقتی شـهید شد، چند سالش بود، پنجاه و پنج سالش، ولی انگار یک جوان سی ساله است.

سحر، قبل از اذان صبح بلند شد و از سنگر رفت بیرون، دنبالش رفتم دیدم توی آن کولاک دارد نرمش می‌کند، بعد هم همانجا وضو گرفت و آمد نمازش را خواند.

ما برای جنگیدن با دشمن آمده بودیم تا او را بیابیم و با او بجنگیم، خدا را شکر که دشمن با همه توانش به مقابله با ما آمده، تا انرژی و وقت زیادی از ما صرف نشود و دیگر اینکه با این کمبود مهمات انشاالله گلوله‌های ما هدر نرود.