بد نیست مدیران ساختمان شیشه ای تغییری در کارگردان سریال شهید شهریاری به وجود بیاورند و نگذارند فردی با آن سابقه اثری پیرامون زندگی یک شهید بزرگوار تولید نماید.
شهادت دکتر شهریاری، آبرویی داد به جامعه علمی کشور. شهادت همچنین شخصیت برجسته و مورد قبولی، به دشمن نشان داد که در محیط علمی جمهوری اسلامی، اینجور شخصیتها و انگیزههایی وجود دارد.
در بخش محاسباتی موضوع غنیسازی بیست درصدی، به دنبال کسی بودم که کمک کند، با دکتر شهریاری صحبت کردم و از او پرسیدم: آیا این محاسبات را میتوانی انجام دهی؟ ایشان با تواضع خاص پاسخ داد: انشاءالله پیگیری خواهم کرد، او این محاسبات را به بهترین نحو انجام داد و در فاصله کمی، عدهای را هم آموزش داد و حقالزحمه هم دریافت نکرد.
بعد از اینکه غربیها متوجه شدند که ما اورانیوم بیست درصد را تولید کردهایم حیرتزده شدند. خودشان به جان همدیگر افتاده بودند و به هم میگفتند شما که گفته بودید اینها بلوف میزنند و حرفهایشان دروغ است.
شهید شهریاری بسیجیوار کار کرد. آن روزی که درها را به روی ملّت ایران خواستند ببندند که محصول این رادیوداروها به دست مردم نرسد و جمهوری اسلامی دچار مشکل بشود و گفتند «نمیفروشیم» که این مرکز تهران تعطیل بشود، اینها - مرحوم شهید شهریاری - هم مشغول کار شدند، تلاش کردند، که بعد آمدند به ما گفتند که توانستیم بیست درصد را تولید کنیم.
بعضی مواقع با خودم میگفتم: خدایا! چگونه راهحل به ذهن این دانشجو میرسد، ولی به ذهن من نمیرسد. شهید شهریاری ذهن منظم، منطقی و شفافی داشت. پیشفرضها و ورودش به مسئله همواره درست بود. خلاصه من در وصف این مرد هرچه بگویم کم گفتهام.