برچسب شهرام اشرف ابیانه

خوانشی از سینمای جاده‌ای از منظر چهار فیلم؛ «توحش در قلب»، «خوشه‌های خشم»، «بانی و کلاید»، «ایزی رایدر»

به خاطره‌ی دوست از دست رفته سولماز تقوی‌زاده

همه‌ی چیزی که از فیلمی جاده‌ای انتظار داریم، ارتباط شخصیت‌ها با هم، نوعی تجربه‌ی انسانی است، که تنها در سفر شکل می‌گیرد. بازتعریفِ دنیا و شخصیت‌های داستانی در حال سفر، که قهرمانانش مثل فیلم‌های وسترن، به جا و مکان و لحظه‌ی خاصی وابسته نیستند. این ذات سفر است، که آدم‌ها را جدا از بقیه‌ی دنیا معنی می‌کند. انگار هر ارتباط و داستانی، در لحظه و به طور خودانگیخته شکل می‌گیرد. نوعی شکار لحظه‌ها، که در پیرنگ داستانی این گونه‌ی سینمایی خود را نشان می‌دهد.

تاریخ انتشار:1404/11/21 – 13:07 یادداشتی بر «همنت»؛ نوعی تجربه‌ی سوگ که تسکینی از ما دریغ شده را بازمیگرداند سینماسینما، شهرام اشرف ابیانه؛ «همنت» اثر کلوئی ژائو رعدآسا و باشکوه، چیزی که میتوان در مورد این فیلم شورانگیز و احساسی کلوئی…