برچسب شعر

اولین شاعری که برای ۱۵ خرداد شعر گفت

به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، در تاریخ هر حادثه‌ای، همیشه یک نفر زودتر از دیگران سخن می‌گوید؛ یک نفر که پیش از آنکه روایت‌ها شکل بگیرند و صداها زیاد شوند، قلم به دست می‌گیرد و آنچه را دیده و احساس کرده ثبت می‌کند. در ماجرای قیام ۱۵ خرداد ۱۳۴۲ نیز شعر فارسی چنین راوی پیشگامی دارد؛ شاعری که نخستین مرثیه برای شهدای این قیام را سرود و نامش در تاریخ ادبیات انقلاب ماندگار شد.

غزل‌هایی که تصویر آشنای امام را به هم می‌زنند

به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، کمتر کسی تصور می‌کرد مردی که نامش با انقلاب، مبارزه و رهبری گره خورده است، در خلوت خود غزل‌هایی بسراید که پر از «می»، «ساقی»، «خرابات» و «زلف یار» باشد. سال‌ها تصویر عمومی از امام خمینی، تصویر یک رهبر سیاسی و مرجع دینی بود؛ اما انتشار دیوان اشعار او، چهره دیگری را نیز به مخاطبان نشان داد؛ چهره شاعری که جهان را از دریچه عشق و عرفان می‌دید.

رونمایی «از تو چه پنهون عاشقت بودم!»

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از ایسنا، مجموعه شعر «از تو چه پنهان» که در انتشارات چراغک منتشر شده، در سه بخش اشعار کلاسیک، اشعار محاوره و اشعار سپید سروده شده که متشکل از تازه‌ترین آثار چاپ‌نشده این شاعر است. 

مردی که تا آخر عمر تنها ماند و نگذاشت فروغ پسرش را ببیند

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از روزنامه هفت صبح نوشت: ۵ خرداد سالروز تولد پرویز شاپور است. نویسنده و روزنامه‌نگاری که نه فقط به خاطر ازدواج با فروغ مشهور شده بود، بلکه شهرتش بیشتر برای کاریکلماتورهایش بود. از او که به عنوان پدر کاریکلماتورنویسی ایران هم یاد می‌کنند.

روایتت را از ایران امروز بنویس / فراخوان جشنواره «نوآرایی ایران تمدنی» منتشر شد

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، فراخوان نخستین بخش جشنواره «نوآرایی ایران تمدنی» با عنوان «روایت سامان و سازمان» منتشر شد؛ رویدادی که با هدف بازخوانی تجربه‌های زیسته و روایت ظرفیت‌های اجتماعی و فرهنگی ایران معاصر برگزار می‌شود.

عواطف انسانی در شعر قیصر/ناگهان زود دیر شدن و از دست‌رفتن فرصت‌ها

حسرت نسبت به گذر عُمر و از میان رفتن فرصت های زندگی و به ویژه دوران جوانی که طراوتِ زندگی در آن نهفته و اوج شکوفایی انسان در این دوران رقم می خورد، در شعر قیصر جایگاهی ویژه داشته و در سروده‌هایش از کوتاهی عمر و عبورِ قطار زندگی از منزل های گوناگون تا ایستگاه پایانی شِکوِه کرده و نسبت بدان حسرت می‌خورد.