برچسب شاه

درخت انقلاب 2

در ادامه کلان پروژه حوالی 57، به گاه‌شمار وقایع مهم انقلاب اسلامی در اصفهان و ایران می‌پردازیم که در چند شماره ارائه خواهد شد. قطعاً هرکدام از این حوادث نیاز به تحلیل و تعمیق دارد که امید است فرصت آن فراهم شود.

مردی که شاه را به توهم روزافزون سوق می‌داد!

هنری کیسینجر که چند روزی است به وادی خاموشان پیوسته را می‌توان از هم پیمانان متنفذ شاه در هیئت حاکمه امریکا قلمداد کرد. او و جمهوری خواهان این کشور، به گونه‌ای افراطی حس جاه طلبی پهلوی دوم را ارضا می‌کردند!

«جشن بی‌هنری» در شیراز و صلایی که برای همیشه آن را تعطیل کرد!

شاید در دومین فراز از این یادمان، مناسب باشد که اوصاف مبارزاتی آن معلم اخلاق را از زبان دشمنانش بخوانیم! در پرونده قطور شهید آیت‌الله دستغیب در ساواک تهران و شیراز، نکاتی وجود دارد که می‌توانند پژوهندگان حیات آن بزرگ را به فهمی دقیق سوق دهد. تیمسار ناصر مقدم از اداره کنندگان ساواک، طی گزارشی به شاه، به فراز‌های مهم مبارزات آیت‌الله در سالیان منتهی به انقلاب اسلامی اشارت برده است.

اعلیحضرتی که ضعف شخصیت داشت

ترس و واهمه فراوان از مواجهه با مشکلات و چالش‌هایی که در برابر هر حکومت‌گری ظاهر می‌شود، در زمره خصال پهلوی‌دوم به شمار می‌رفت. وی در ماجرای عزل مصدق و انتصاب زاهدی، به رغم اینکه مقدمات قانونی آن مهیا شده بود، از کشور فرار کرد و ابتدا به بغداد و سپس به رم رفت. او حتی پس از دریافت خبر موفقیت کودتای ۲۸ مرداد نیز از بازگشت به ایران بیمناک بود! ثریا اسفندیاری بختیاری از تصمیم پهلوی‌دوم به اقامت در امریکا و کشاورزی در آن کشور، پس از فرار به رم خبر داده است

کمیته‌ها مانع از آن شدند که مردم احساس نا‌امنی کنند

وقتی حضرت امام در مدرسه علوی ساکن شد به دیدار ایشان رفتم و خیرمقدم گفتم. آنجا خیلی شلوغ بود و فرصت زیادی برای صحبت نبود. بعد از آن با پیروزی انقلاب اسلامی و دستور امام برای تشکیل کمیته‌ها، تا یک ماه به دیدار ایشان موفق نشدم. پس از یک ماه فعالیت در کمیته، روزی به دیدار ایشان رفتم. از علت غیبت‌ام پرسیدند، عرض کردم: شما برای ما تکالیفی درست کرده‌اید که اگر بخواهیم آن را درست انجام بدهیم و خدمت شما هم بیاییم، ممکن نیست! امام از جواب من خوشش آمد و خندید

مهمانی بزرگ شاه!

پس از دستگیری حضرت امام خمینی (ره) در سال ۱۳۴۲ ه.ش، مخالفان رژیم پهلوی به مبارزه زیرزمینی روی آوردند و از آن سو، شاه از سال ۱۳۴۵ به بعد برای نشان دادن موقعیت و قدرت خود و نیز سرگرم کردن مردم، جشن‌های متعددی برگزار کرد که مهم‌ترین آن‌ جشن‌های دو هزار و پانصدمین سال شاهنشاهی ایران بود.