برچسب سینمای جهان

ژانر وسترن ناخواسته به جامعه‌ی مدرن یک هدیه داده است؛ یک میم کم‌ارزش اما پرکاربرد که معمولا به صورت GIF در میان افراد استفاده می‌شود. تصویری از دشت‌های خشک ایالت نوادا، با وزش باد و بوته‌ی خار غلتانی که به سرعت در حال حرکت است. این تصویر معمولا برای نشان دادن بی‌مزه بودن، احمقانه بودن یا توهین‌آمیز بودن موضوعی خاص استفاده می‌شود. نماد کوچک و آشنایی که (همراه با کاکتوس‌ها و چهره‌های عرق کرده و آفتاب سوخته‌ی جان وین یا کلینت ایستوود) تصورات اولیه‌ی ما از غرب وحشی را شکل می‌دهند. کلمه‌ی «وسترن» بلافاصله ناخودآگاه ما را به سمت مناظر آفتابی و خشکسالی و بیابان‌های سوزان می‌برد، به همین دلیل است که دیدن فیلم‌های ژانر وسترن و به خصوص فیلم‌های وسترن زمستانی در آب‌ و هوای سرد و کولاک و برف همیشه کمی متناقض به نظر می‌رسد.

فیلم‌های ترسناک چه به کمک وحشت ناگهانی پس از تعلیق طولانی باشد یا نشان دادن قاتل در انتهای یک داستان پیچیده، همیشه مخاطب را به وحشت انداخته‌اند. این فیلم‌ها معمولا با تکیه بر عناصر فراطبیعی مثل ارواح یا بیدار شدن هیولاهای باستانی، بذر ترس را در دل مخاطب می‌کارند، اما فیلم‌های ترسناکی که هرگز هیولا را نشان نمی‌دهند، اضطراب مخاطب را هدف می‌گیرند و به تخیل بیننده واگذار می‌کنند تا موجودی را در پشت آن اعمال مخوف تصور کند. اگرچه چنین رویکردی مخاطره‌آمیز است، اما راه بسیار خوبی برای براندازی انتظارات مخاطب است و روایت را قادر می‌سازد تا رمز و راز و تعلیق را به حد افراطی وحشت برساند. اشتباهی که بسیاری از فیلم‌های ترسناک مرتکب می‌شوند، تلاش برای درک، یا بدتر از آن، توضیح ناشناخته‌ها است، در حالی که برخی از بهترین داستان‌های ترسناک می‌دانند که چگونه از مزایای شک استفاده کنند. در این مطلب 10 فیلم ترسناک نام بردیم که هیولا را نشان نمی‌دهند.