برچسب سینمای افسرده

اجماع «افخمی»، «لطیفی»، «باشه آهنگر»، «تبریزی»، «کارن همایونفر» و گاردین بر انتقاد از سینمای محفلی و افسرده/آیا این اجماع هم به بولتن‌نویسان ارتباطی دارد؟

همه‌ی این‌ها نشان می‌دهد که بر خلاف تلاش مدیران سینمایی در انتساب انتقادها به گروه مجهول‌الهویه‌ی بولتن‌ساز، اتفاقاً این بار بر سر «یأس آور بودن و افسردگی سینمای ایران» و نیز «ضد قصه بودن» و «مخاطب گریز بودن» فیلم‌ها میان چهره‌های منصف رسانه و سینما اجماع وجود دارد. آن هم در شرایطی که شعار جشنواره‌ی سی و سوم، «پیش به سوی اکران موفق» بوده و تبلیغات جشنواره از مدت‌ها پیش تا امروز، همه از بهبود حال سینمای افسرده‌ی ایران حکایت داشته است. اما علی‌رغم این تبلیغات زیبا، فیلم‌های جشنواره‌ی سی و سوم به گواه اکثریت صاحب‌نظران، نه اثری از آن جمله‌ی «حال سینما خوب شده» دارد و نه نشانی از تحقق شعار جشنواره در نیل به یک اکران موفق.

فیلم:همه علیه سینمای افسرده/رضا کیانیان: سینمای ما با شادی قهر کرده است/ایرج طهماسب در کلاه قرمزی:نمی‌شود که کسی کلاً بدبخت بدبخت باشد!

اولین مصداق این اجماع، در نوروز 94 رخ عیان کرد. جایی که کاراکتر دوست داشتنی «پسر خاله» در میانه‌ی پربیننده‌ترین برنامه‌ی نوروزی، «حامد بهداد» را به بازی در فیلم‌های سرتاسر عصبیت متهم نمود و سپس آقای مجری وارد بحث شد و از «بهداد» خواست که کنار نمایش بدبختی‌ها در فیلم‌های افسرده، خوشی‌های مردم را نیز در فیلم‌ها نشان دهند.