برچسب سیستم VAR

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از سرویس دین و اندیشه ایبنا، رضا دستجردی نوشت: «جامعه‌شناسی جنگ و خشونت» به‌قلم سینیشا مالشویچ استاد دانشکده علوم سیاسی و جامعه‌شناسی دانشگاه ملی ایرلند و ترجمه سینا باستانی، از تازه‌های پژوهشگاه فرهنگ، هنر و ارتباطات است. در این اثر که جنگ را شکلی بسیار پیچیده و پویا از تضاد اجتماعی تحلیل می‌کند، اهمیت استفاده از ابزارهای جامعه‌شناختی برای فهم سرشت متغیر جنگ و خشونت سازمان‌یافته نشان داده شده، نویسنده از تأثیر تاریخی و کنونی‌ که اجبار و جنگ بر دگرگونی حیات اجتماعی داشته است و برعکس، تحلیلی اصیل به‌دست می‌دهد. به‌باور مالشویچ، گرچه جنگ و خشونت در شکل‌گیری مدرنیته، مولفه‌هایی تعیین‌کننده بوده‌اند «بیشتر تحلیل‌ها از مطالعه خاستگاه‌های حیات اجتماعی معاصر تن می‌زنند». در مقابل این تحلیل‌ها، این کتاب مطالعه خشونت سازمان‌یافته را کانون توجه قرار داده، بدین‌منظور، تحلیل جامعه‌شناختی فراگیری به‌دست می‌دهد که نظریه‌های کلاسیک و معاصر را با بافت‌های تاریخی و جغرافیایی خاص پیوند می‌زند. آن‌چه مولف در این کتاب مورد بررسی قرار داده است، جنگ پیش از مدرنیته، جنگ در عصر مدرن، ملی‌گرایی و جنگ، تبلیغات جنگ، همبستگی در میدان نبرد، جنگ و قشربندی اجتماعی، جنسیت و خشونت سازمان‌یافته، و بحث جنگ‌های جدید است.

 گروه اندیشه: رضا رمضانی خورشیددوست دارای دکتری سیستم ها، عضو هیات علمی دانشگاه صنعتی امیرکبیر، و عضو انجمن علوم سیستم های ایران، در مقاله ای در کانال تلگرامی خود، با اتکا به فرضیات «نظریه سیستم‌ها»، به تحلیل پیچیدگی‌های استراتژیک در وضعیت مبهم «نه جنگ و نه صلح» می‌پردازد و نسبت به خطاهای راهبردی در غیاب نظریه‌پردازی هشدار می‌دهد. رضا رمضانی با به‌کارگیری سه مفهوم سیستمی یعنی «دوگانگی» (Duality)، «هم‌پایانی» (Equifinality) و «هم‌ریختی» (Homomorphism)، رفتار تندروهای داخلی را با مواضع بازهای قدرت در آمریکا (مانند بولتون و گراهام) و جریان افراطی در اسرائیل (مانند نتانیاهو و بن‌گویر) مقایسه می‌کند. هسته مرکزی استدلال رضا رمضانی بر این استوار است که اقلیت ضدصلح در ایران و جنگ‌طلبان در جبهه مقابل، به لحاظ کارکردی «دوگان» یکدیگرند؛ چرا که هر دو گروه با ابزارهای متفاوت، یک نتیجه واحد یعنی کوبیدن بر طبل جنگ یا تداوم وضعیت فرساینده کنونی را بازتولید می‌کنند. او در نوشتار خود با تکیه بر اصل هم‌پایانی اثبات می‌کند که فرجام این اصرار قهرآمیز، برخلاف توهمات آخرالزمانی و ایدئولوژیک طرفین (که هر کدام سودای فروپاشی تام و فوری دیگری را در سر می‌پروراند)، در عمل به یک «پایان همانند» یعنی بازگشت ویرانی و جنگ همه‌جانبه ختم می‌شود. در نهایت، با طرح مفهوم «هم‌ریختی»، نویسنده از یک شباهت ساختاری عمیق میان افراطی‌های ایران و منطقه پرده برمی‌دارد: هر دو تبار فکری، به شکلی هم‌ریخت، اسیر پدیده «آخرالزمان‌گرایی» و باور به پایان قریب‌الوقوع جهان هستند؛ امری که نشان می‌دهد نیت‌های خیر یا شر در فرآیند تحلیل سیستمی موضوعیتی ندارند و برآیند عملکرد هر دو جبهه، سوخت‌رسانی به ماشین جنگ است.این مطلب را در ادامه می خوانید: