دختر مرحوم دعایی با یادآوری محبتهای پدر به فرزندان افزود: رضایتنامههای مدرسه را با جمله «رضایت دارم، نور چشمی خانم» مینوشتند. هیچوقت حس نکردیم بین من و برادرانم فرقی میگذارند. هیچگاه برای ما محدویتی خاص نمیگذاشتند، حتی ما شبها با هم دوچرخهسواری میکردیم و آزاد بودیم.
