ستاره شناسان سیستمهای سیارهای را بر اساس اندازه و آرایش سیارات خود به چهار دسته مجزا طبقه بندی کرده اند. جالب اینجاست که در دسته بندی جدید، ساختار منظومه شمسی جزء نادرترین نوع محسوب میشود.
ستارهشناسان اخیراً دو سیارهی فراخورشیدی را حول یک کوتولهی قرمز شناسایی کردهاند که مملو از آب هستند. از آنجا که بخش بزرگی از این سیارهها از آب تشکیل شده است، «دنیاهای آبی» نامیده میشوند.
قمر «انسلادوس» زحل یک دنیای زمستانی است که بر اساس آخرین تحقیقات دانشمندان آمریکایی در وسط یک دورهی سرد و خشک است. محاسبات دانشمندان نشان داده است که عمق یخهای جمع شده در قطبهای انسلادوس تا ۷۰۰ متر نیز میرسد.
هیدروژن یکی از بلوکهای سازندهی کلیدی کیهان است. چه از این عنصر یک هستهی باردار وجود داشته باشد و چه ترکیب این هستهها با یکدیگر تولید مولکول کرده باشند، ماهیت حضور این ماده میتواند مشخصات متعددی از جهان اطراف خود را در دسترس قرار دهد.
این سیاره نمونهای از یک «ابر مشتری» است. سیارهای شبیه به غول گازی در منظومه شمسی خودمان، اما بسیار بزرگتر، شاید ۱۲ تا ۱۸ برابر جرم سیاره مشتری را دارد.