[وقتی اوضاع سخت شد] و ناگهان رهبران داعش غیبشان زد، احساس سرخوردگی و رهاشدگی به حامیان و رزمندگان داعش دست داد: «همه همین سوال را میپرسیدند که "پس اینها کجا هستند؟ چرا سر و کلهشان پیدا نیست؟ آنها که ادعا کرده بودند مسئول [حفاظت] از ما، مسئول [حفاظت] از مسلمانها هستند، پس چرا کمکمان نمیکنند؟" اکثر مردم در مناطق داعش، حتی اکثریت رزمندههای خود داعش، از [این رهبران] متنفر شده بودند.»