چنان که همه می دانیم و در ادبیات از ابتدایی ترین آموزه ها است، فعل مُضارع ،دلالت بر زمان حال و همین طور آینده می نماید و استفاده از این فعل نشان می دهد که این امر یعنی شب پُر برکتی که شب رقم خوردن امور مادّی و معنوی برای بشر است تا قیامت استمرار و تداوم دارد و تا آن زمان قطع شدنی نیست.