تِنِت: سوراخهای فانتزی ذهنی آقای نولان/مرعوبسازی مخاطب با «معنویت»های شبه علمی کوانتومی
واقعیت آن است که ذوقزدگی و تعجیل نولان برای دراماتیزه کردن و به تصویر کشیدن یک ایده به شدت انتزاعی، یعنی سوژهای که دستکم نیاز به دو سه سال زمان برای نگارش داشت، ملغمهای به نام «تنت» را رقم زده، که بارها سر کلاف در این همه پیچیدگی از دست فیلمساز در رفته و حتی احکام و گزارههای مطرح شده در خود فیلم زیر سوال می روند و عکس آن اثبات می شود.