«بیداد»؛ وقتی مضمون از فیلم جلو میزند
مشکل «بیداد» این نیست که حرفی برای گفتن ندارد؛ اتفاقاً مشکلش این است که بیش از اندازه اصرار دارد حرفش را به ما بگوید.
مشکل «بیداد» این نیست که حرفی برای گفتن ندارد؛ اتفاقاً مشکلش این است که بیش از اندازه اصرار دارد حرفش را به ما بگوید.
سینماسینما، رویا فتحالهزاده
۳۱ مرداد ۱۴۰۵ – ۱۱:۴۹ «بیداد» سهیل بیرقی قرار بود صدای اعتراض باشد، اما در مسیر تبدیل شدن به یک فیلم سیاسی، قصه و شخصیتپردازی را قربانی شعار کرده و از سینما فاصله گرفته است. سرویس فرهنگ و هنر مشرق…
ستی زن جوان علاقهمند به موسیقی و خوانندگی در تهران است که میخواهد صدایش بهصورت مستقل شنیده شود. محدودیتهای موجود بر اجرای عمومی خوانندگان زن، امکان فعالیتی را که او در پی آن است محدود میکند و در نتیجه تصمیم میگیرد خیابان را به صحنهٔ اجرای خود تبدیل کند. رهگذران نخستین مخاطبان او میشوند و با انتشار ویدئوهای اجراهایش، شناختهشدن او افزایش مییابد.
هر قسمت از مجموعه تلویزیونی تقاطع یک داستان مستقل دارد و همه قسمتهای این مجموعه تلویزیونی از رویکرد اجتماعی برخوردارند. مسائل و موضوعاتی که در این مجموعه تلویزیونی مطرح میشود مربوط به آسیبهای اجتماعی است که در جامعه رخ میدهد و مسائلی از قبیل دختران فراری، مصرف مواد اعتیادآور جدید و همچنین تأثیر مخرب اعتیاد بر خانواده مطرح میشود.
فهیمه میربُد بعد از بیست و هشت سال زندگی مشترک، در آستانه شصت سالگی از همسرش جدا میشود؛ چک مهریهاش را تحویل میگیرد و با وسایل شخصیاش که اندازه یک چمدان است راهی میشود به مقصد زادگاهش. شهرستانی کوچک که همه ساکنین یکدیگر را میشناسند و همچنان فضایی سنتی در آنجا حکمفرماست. فهمیمه حالا با یک برگ چک در شهری کوچک میخواهد دوباره از صفر شروع کند و زندگی که خودش دوست دارد را بسازد؛ او میخواهد برای خودش فقط برای خودِ خودش زندگی کند!
این روزها واژهها بیش از هر زمان دیگری از اعتبار و معنای واقعیشان تهی شدهاند. «جسورانه»، «ملتهب» و «واقعی» گاهی فقط برای گرفتن لایک و ویو به کار میروند و پس از مصرف، از درجه اعتبار ساقط میشوند.