به فاصله چند ساعت از آغاز اکران رسمی فیلم «سلام بمبئی»، صحبت از رکوردشکنی این فیلم سینمایی در روز نخست اکران، توجهات بسیاری را به تولید مشترک ایران و هند جلب کرد...
بليتهای سُلد اوتشده، نمایشهای کله سحر، قرارهای نیمهشب، افتتاحیههای پرزرقوبرق ٣٠٠ هزارتومانی، بندآمدن خیابانها، همهوهمه اتفاقهایی است که هرازچندگاه برای فیلمهایی خاص میافتد، فیلمهایی که شاید میزان موفقیت آنها پیش از اکران خیلی قابلحدس نباشد، اما این روندی است که تعریفی جدید از مخاطبان سینمای ایران ارائه کرده...
فيلم سينمايي «سلام بمبئي» پس از حواشي بسيار سرانجام از روز پنجشنبه 11 آذرماه اكران خود را آغاز كرد؛ اكراني كه فروش حدود 600 ميليون را در يكي دو روز آغاز اكران به همراه داشت.
سلام بمبئی ساخته قربان محمد پوردرهفته اول نمایش خود موفق شد آمارهای فروش سینمای ایران را جابجا کند. فیلم با فروش پانصد میلیونی خود در روز اول رکورد « فروشنده » را هم شکست و در دو روز اول مرز یک میلیارد تومان را هم رد کرد.
سينمايي که واجد مؤلفههاي مردمپسند باشد همواره از سوي شبهروشنفکران با برچسب فيلمفارسي مورد تخطئه قرار گرفته است و «سلام بمبئي» از اين نظر نقطه مقابل سينماي شبهروشنفکري قرار ميگيرد.
سفر سهروزه و فشرده «دیامیرزا»، بازیگر بالیوودی، به ایران فرصت گفتوگوی مفصل را با او فراهم نکرد؛ بااینحال در نشست مطبوعاتیاي که برای فیلم «سلام بمبئی» برپا شد، او در کنار محمدرضا گلزار، قربان محمدپور (کارگردان فیلم) و جواد نوروزبیگی حضور یافت و به سؤالات خبرنگاران پاسخ داد.
تعداد زیادی از محصولات مشترک سینمایی در کشورمان که با مشارکت طرف غربی(عمدتاً اروپایی)ساخته شدهاند،تمایل عجیبی به سمت نشان دادن فضایی تاریک و سیاه از زندگی شهروندان ایرانی دارند؛فضایی که در آن خمودگی موج می زند،دین عامل توقف و پسرفت انسان است،سنتهای بومی دستوپاگیرند و...