برچسب سعید

فقط ۲۷ یوزپلنگ آسیایی شناسایی‌شده در طبیعت ایران باقی مانده‌اند، تناقض بزرگی که حتی همین عدد نیز قطعی نیست.

دارو کالایی نیست که بتوان خرید آن را به فردا موکول کرد. بیمار  نمی تواند منتظر کاهش قیمت ارز، باز شدن مسیر بانکی یا ارزان شدن هزینه حمل‌ونقل بماند. بیمار نسخه به دست، فقط یک چیز می‌خواهد، دارویی که پزشک برایش تجویز کرده در داروخانه موجود باشد تا بتواند آن را تهیه کند. اما پشت همین خواسته ساده، زنجیره‌ای پیچیده از ارز، واردات، تولید، حمل‌ونقل، بیمه و قیمت‌گذاری قرار دارد که هر اختلال در آن، دودش به چشم بیمار می رود.

بازار دستکش‌های پزشکی در ایران این روزها به میدان تقابل دو روایت تبدیل شده است. از یک سو تولیدکنندگانی که می‌گویند ظرفیت داخلی نه‌تنها نیاز کشور را تأمین می‌کند، بلکه توان صادرات به کشورهای منطقه را هم دارد. از سوی دیگر سازمان غذا و دارو که تأکید می‌کند واردات، تصمیمی موقت برای عبور از شرایط بحرانی جنگ و جلوگیری از کمبود در مراکز درمانی بوده است.

در شرایطی که تورم مواد غذایی همچنان یکی از اصلی‌ترین دغدغه‌های خانوارهای ایرانی است، اجرای طرح کالابرگ الکترونیکی برای بسیاری از خانواده‌های کم‌درآمد به معنای دسترسی سریع‌تر به کالاهای اساسی و کاهش فشار معیشتی است. اما تغییر جدید در شیوه شارژ اعتبار کالابرگ، پرسش تازه‌ای را پیش روی سیاست‌گذاران قرار داده است. آیا منطقی است که زمان دریافت این حمایت، نه بر اساس میزان نیاز خانوار، بلکه بر مبنای رقم آخر کد ملی تعیین شود؟

سلامت در سیاست‌گذاری کشور واقعاً یک اولویت است یا هنوز بخش مهمی از آن در میان نسخه‌ها، بیمارستان‌ها، تعرفه‌ها و صورت‌حساب‌های درمان گم شده است.