برچسب سرمایه داری

وقایع‌نگار نهاد ناآرام سرمایه‌داری / واکنشی به بحران های عمیق جهان معاصر

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از سرویس دین‌واندیشه ایبنا، الهام عبادتی نوشت: کتاب «رویدادنگاری ضدسرمایه‌داری» نوشته‌ دیوید هاروی را نمی‌توان صرفاً کتابی درباره اقتصاد یا نقد سرمایه‌داری دانست؛ این کتاب بیشتر شبیه تلاشی است برای فهمیدن جهانی که در آن زندگی می‌کنیم؛ جهانی که از سانتیاگو تا بغداد، از پاریس تا تهران، مدام در آستانه انفجار به نظر می‌رسد. هاروی در این کتاب می‌خواهد نشان دهد بحران‌های امروز ــ از نابرابری اقتصادی تا شورش‌های خیابانی، از بحران مسکن تا همه‌گیری کرونا ــ رویدادهایی پراکنده و تصادفی نیستند، بلکه نشانه‌های یک بحران ساختاری‌اند؛ بحرانی که ریشه در خودِ منطق سرمایه‌داری متأخر دارد.

بدون بازسازی اعتماد در داخل و ارتباط با خارج توسعه محال است / رهایی از اقتصاد نفتی با ورود به نقشه ثروت‌آفرین هوش مصنوعی و اینترنت آزاد

گروه اندیشه: دکتر سعید عطار استاد دانشگاه یزد در مطلبی که در کانال تلگرامی خود نوشته، تحت عنوان «لنگرانداختن در ساحل بقا یا حرکت به سمت توسعه؟» به بررسی تحولات جهانی انرژی و ضرورت ریل گذاری جدید برای توسعه ایران تاکید می کند. او با نگاهی به پیامدهای جنگ اخیر در دهه سرنوشت‌ساز ۱۴۰۰، سرنوشت ملت‌ها را گره‌خورده به اقتصاد و تحولات ساختاری بازار انرژی می‌داند. سعید عطار تبیین می‌کند که تبدیل شدن آمریکا به بزرگ‌ترین تولیدکننده نفت و گاز جهان، با ابزارهای تنش‌زایی و تحریم (در مناطقی چون تنگه هرمز و روسیه) برای بازآرایی بازار و حذف رقبا همراه بوده است. در نهایت، با تغییر قطب ثروت جهان به سمت هوش مصنوعی، تجارت الکترونیک و اینترنت آزاد، در ایران نیز اصلاح حکمرانی و بازسازی اعتماد داخلی برای ورود به این مسیرهای جدید توسعه، حیاتی قلمداد می‌شود. این مطلب را در ادامه می خوانید: 

آیا خوشبختی در خریدن و داشتن است؟ / فرمول بومی یک زن برای فرار از تلهٔ شرکت‌های تجاری / چرا پاک‌سازی‌های مدام، زمین را نابود می‌کند؟

 به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، به نقل از سرویس دین‌واندیشه ایبنا، رضا دستجردی نوشت: «مینیمالیسم پایدار؛ زندگی بدون پسماند، عادت‌های ماندگار پایدار، و مینیمالیسم سازگار با محیط‌زیست»، نوشته استفانی ماری سفرین، با ترجمه شبنم سمیعیان، دعوتی است در بازگشت به سادگی، آگاهی و رابطه‌ای مهربانانه‌تر با زمین و خویشتن. مولف در این اثر، مینیمالیسم را از ظاهر زیبایی‌شناسانه‌اش فراتر می‌برد و آن را به فلسفه‌ای برای زیستن بدل می‌کند، فلسفه‌ای که سادگی را با مسئولیت‌پذیری در قبال محیط‌زیست پیوند می‌دهد.