برچسب سرطان

با نگاهی به سایت‌های مختلف در خصوص سرطان‌زا بودن امواج الکترونیکی به مطالب مختلفی دست می‌یابیم. برخی آن را بی‌اثر عنوان کرده‌اند و برخی دیگر به شدت تأثیر‌گذار و تعدادی هم نیاز به مطالعات و بررسی‌های دیگر را لازم دانسته‌اند. مثلا در یکی از سایت‌ها چنین آمده است: «تلفن‌های همراه شکلی از میدان الکترومغناطیسی (RF)‌را منتشر می‌کنند و ما در مدت طولانی به این باور رسیده‌ایم که این تابش به‌خاطر سطح کم آن، بی‌ضرر و غیر یونیزه است؛ اما این اشعه تلفن همراه توانایی نفوذ به بدن ما و ایجاد آسیب را دارد.باید بدانید که این شاید بزرگ‌ترین پرچم قرمز سازمان بهداشت جهانی (WHO) است و در سال 2011، WHO  در نهایت در مورد موضوع و طبقه‌بندی اشعه تلفن همراه به‌عنوان احتمالی برای سرطان‌زایی موضع‌گیری کرده است.

تنها سه چهار روز بعد از پیچیدن خبر بیماری‌ در بین دوست و آشناها آماج پرسش‌های تکراری و آزار دهنده قرار گرفت؛ سوال‎‌هایی که هر کدام‌شان انگار سطل آب یخی بودند که بر روی سر محمدرضا می‌پاشیدند. هر چه از پاسخ دادن به آن‌ها فرار می‌کرد، اما بیشتر در مواجه با آن‌ها قرار می‌گرفت: «آخه تو چرا باید سرطان بگیری؟ تو که سنی نداری! زمینه فامیلی داشتید؟ گرید چنده؟ اول باید شیمی درمانی را شروع کنی یا جراحی؟ امیدی هست!» و هزار و یک سوال دیگر که محمدرضای بُهت‌زده، هیچ‌وقت جوابی برای آن‌ها نداشت: «خیلی طول کشید تا خودم با “سرطان” کنار بیایم و ناچار به پذیرش آن شوم و درمان را شروع کنم؛ شاید دو ماه.