احمد بستانی گفت: در فرهنگ سیاسی ایران نوعی گرایش وجود دارد که هر چیز قدیمی را کهنه و ازکارافتاده میداند و جدیدترین مدل هر چیز را بهتر میپندارد. از این جهت، به یک معنا «همه ما انقلابی هستیم»، زیرا دائماً به دنبال جدیدترین مدلها و ایدهها هستیم. در چنین شرایطی، اگر سنتی وجود نداشته باشد، محافظهکاری نیز امکان شکلگیری ندارد.
نشست «نشست جنگ، صلح و ایران» با سخنرانی شروین وکیلی برگزار خواهد شد.
در چهارمین نشست از سلسله دیدارهای نویسندگان و خوانندگان، حسام سلامت، پژوهشگر حوزه جامعهشناسی به خوانش مقاله «اندیشههایی در خور ایام جنگ و مرگ» نوشته زیگموند فروید خواهد پرداخت.
سلامت در جمعبندی بحث خود گفت: «سوال اینطور شروع شد که ایران امروز عمیقاً درگیر پرسش از امکان جامعه است، چون داریم زندگی جمعیمان را در قالب یک واگرایی خصمانه انسانها با هم تجربه میکنیم؛ گونهای پررنگ شدن تاناتوس جمعی و افزایش خشونت و نفرت نسبت به دیگران.»
نصراصفهانی، در این نشست که به همت مجله سیاستنامه و با همکاری سرای علوم انسانی برگزار شد، شرایط کنونی را دوره فرقهگرایی نامرئی یا فرقهگرایی روزمره خواند و خاطرنشان ساخت: «هم در جریان حوادث دیماه، هم در دعوت به حمله به کشور توسط برخی هموطنهایمان دیدیم که این فرقهگرایی پنهان چقدر راحت به ابزار خشونت توسط کسانی تبدیل میشود که تحریک میکنند که این خشونت وارد خیابان شود».
بهگفته اردبیلی: «برخی میگویند بیایید بحران ایجاد میکنیم، ولی من میگویم بحران هست، فقط کافیست چشممان را باز کنیم، و این غفلت است که باعث میشود بحران را نبینیم. نکته اینجاست که غفلت اساس جهان است و اگر انسان غافل نباشد نمیتواند با وجود بحرانها زندگی کند».
