برچسب ستاره‌شناسی

اگر نگاهی به تصاویر فضانوردان آمریکایی روی ماه بکنید، متوجه می شوید که خبری از ستاره ها نیست. پس چطور است که ما می توانیم از روی کره زمین بیشمار ستاره را ببینیم؟

در سال ۲۴۰ پیش از میلاد بود که فردی یونانی به نام اراتوستن تنها با استفاده از یک چوب توانست تا محیط کره زمین را اندازه گیری کند و جالب تر اینجاست که اندازه‌گیری او تنها حدود یک درصد با محیط واقعی زمین اختلاف داشته است.

در یک منظومه ستاره‌ای دوردست، ستاره‌ای شبیه خورشید به گِرد یک جرم نامرئی می‌چرخد که ممکن است اولین نمونه از یک «ستاره ماده تاریک» نادر باشد.

محققان در مقاله جدیدی این ایده را مطرح کرده‌اند که ماده تاریک درواقع وهم و خیالی است که جامعه علمی فیزیک دهه‌هاست به‌دنبال آن می‌گردد.

تلسکوپ فضایی جیمز وب یکی از پیشرفته‌ترین تلسکوپ‌هایی است که تاکنون ساخته شده است. برنامه‌ریزی برای راه‌اندازی جیمز وب بیش از ۲۵ سال پیش آغاز شد و تلاش‌ها برای ساخت و ساز آن بیش از یک دهه طول کشید. در روز ۲۵ دسامبر سال ۲۰۲۱ این تلسکوپ به فضا پرتاب شد و ظرف یک ماه به مقصد نهایی خود یعنی ۹۳۰ هزار مایل دورتر از زمین رسید. موقعیت آن در فضا به آن امکان دید نسبتا بدون مانعی از جهان را می‌دهد.

در میانه گذر شهاب‌های بارش پرساوشی و عبور سریع ماهواره‌های پرفروغ، کهکشان راه شیری در حالی خودنمایی می‌کند که برای ما یادآور پیرمردی است که شبی با گاری کاه طلایی خود آسمان را پولکی کرد.

یک ستاره شناس، جاده روستایی که در یکی از تابلوهای نقاشی ون گوگ به تصویر کشیده شده را شناسایی کرده است.

سیاره های سنگی در اطراف ستاره های کوتوله سرخ در معرض شراره های شدید این ستاره ها قرار دارند و آثار مهلک این ستاره ها فراتر از حد انتظار است.