برچسب سایبر

حادثه تروریستی نطنز؛ سایبری یا هیبریدی/ کنترل سایبری قطعنامه ۲۲۳۱ با عملیات تروریستی نطنز مرتبط است؟ / انگلیس، آمریکا و رژیم صهیونیستی؛ فاعلان تهدیدات سایبری علیه ایران/ شبکۀ ملی اطلاعات تحقق نیافته است

پژوهشگر آزمایشگاه سایبر دانشگاه تهران معتقد است المان‌های انفجار تروریستی ناشی از نفوذ عنصر انسانی متفاوت از چیزی است که در حادثۀ تروریستی نطنز شاهد آن بودیم. به نظر می‌رسد نقش تهدیدات سایبری در این حمله انکار شدنی نباشد، به‌طوری که دست‌کم یک تهدید هیبریدی از نوع سایبری ـ انسانی است.

مسدودسازی ۳۵ هزار حساب بانکی و شناسایی ۵۷۵۰ قمارباز حرفه‌ای

قوه قضاییه با شناسایی و مسدودسازی ۳۵ هزار حساب بانکی، کشف هویت ۵۷۵۰ قمارباز حرفه‌ای و اصلاح قوانین مرتبط، موفق به کاهش ۶۷ درصدی جرم قمار در فضای مجازی شده است. این اقدامات پیشگیرانه و نظارتی، گامی مؤثر در جهت ایمن‌سازی فضای سایبر و حفظ امنیت روانی جامعه در برابر آسیب‌های نوپدید است.

حمله سایبری به ۴ بانک تایید شد/ شرکت خدمات انفورماتیک اطلاعیه داد

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، شرکت خدمات انفورماتیک اعلام کرد: در پی بروز برخی اختلالات در سامانه‌های کارت‌محور بانک‌های ملی، صادرات و تجارت که ناشی از حملات سایبری گزارش شده است، بدین‌وسیله به استحضار مشتریان گرامی و هم‌وطنان عزیز می‌رساند، شرکت خدمات انفورماتیک به‌منظور پیشگیری از هرگونه دسترسی غیرمجاز و صیانت از امنیت داده‌ها و دارایی‌های مشتریان، در حال حاضر ارائه خدمات مبتنی بر کارت را به صورت موقت از دسترس خارج کرده است.

مانویت دوقطبی ساز، دگراندیش را اهریمن می داند/ اندیشه پیچیده مورن پادزهر معرفتی در عصر جنون و فاشیسم/ ریشه بحران های سیاره ای «اندیشه ساده‌ساز»

گروه اندیشه: محمدرضا لبیب در نوشتاری در سایت انسان شناسی و فرهنگ، به کالبدشناسی و واسازی مفهوم «دیالوگ» و «اصل دیالوژیک» در منظومه فکری ادگار مورن، متفکر و جامعه‌شناس برجسته فرانسوی، می‌پردازد. مورن که هفته گذشته (سال ۲۰۲۶) چشم از جهان فروبست، ریشه بحران‌های کلان تمدن مدرن ــ از جنگ و فاشیسم تا فروپاشی‌های زیست‌محیطی ــ را در تفکر جزم‌انداز و «اندیشه ساده‌ساز» می‌دانست؛ تفکری مانوی که جهان را به قطب‌های صلب خیر و شر فرو می‌کاهد. لبیب با تفکیک میان «اصل دیالوژیک» (به عنوان همزیستی و تنش خلاق میان دو منطق متعارض بدون حذف یکدیگر) و «دیالوگ» (تجسّم عملی آن در ساحت ارتباطات انسانی)، تبیین می‌کند که گفت‌وگو نزد مورن نه یک توصیه اخلاقی یا فضیلت لوکس، بلکه شرط بنیادین معرفت‌شناختی برای درک پیچیدگی واقعیت است. یادداشت لبیب با طرح پرسش‌های انتقادی جامعه‌شناختی، چالش تحقق دیالوگ برابر را در بستر ساختارهای نابرابر قدرت واکاوی کرده و پاسخ مورن را در قالب «امید بدون اتوپیا» و «کوزموپولیتگرایی تراژیک» (جهان‌وطنی تراژیک) صورت‌بندی می‌کند. در نهایت، با توجه به تز «هویت زمینی» و ضرورت «آموزش تفاهم»، اندیشه مورن به عنوان مقاومت فکری انسجام‌بخشی معرفی می‌شود که در عصر فوران پوپولیسم و الگوریتم‌ها، بشر را به حفظ کرامت انسانی در خانه مشترک سیاره‌ای فرامی‌خواند. این مقاله را در ادامه می خوانید: