در جهان امروز، موزهها به کانونهای فعال «دیپلماسی میراث مشترک» و محرکهای قدرت نرم در روابط بینالملل تبدیل شدهاند. بر همین اساس، ایران و ترکیه با تکیه بر بیش از سه هزار سال پیشینه تمدنی مشترک و همزیستی عمیق فرهنگی، گامهای راهبردی مؤثری برای پیوند دادن این حافظه تاریخی به تعاملات سازنده معاصر برداشتهاند. پیوندهای ناگسستنی دو ملت که در تبادلات زبانی، هنری و ادبی(از خلق آثار جاودان در قونیه و استانبول تا مکاتب هنری تبریز)تجلی یافته است، اکنون بستری استراتژیک برای عبور از روایتهای ملیگرایانه و دستیابی به تفاهم، اعتمادسازی و صلح پایدار منطقهای فراهم میآورد.
