برچسب سازمان سینمایی

سینماپرس: بی‌برنامگی در برگزاری سی‌وهشتمین جشنواره بین‌المللی فیلم‌های کودکان و نوجوانان موجب شده تا این رویداد بین المللی که معمولا هرساله در نیمه اول مهرماه برگزار می‌شود، همچنان در تعلیق به سربرد و جشنواره‌ای سر در هوا را به‌وجود آورد که حالا در تازه ترین خبرسازی خود به بهانه روز ملی سینما، تازه تفاهم‌نامه‌ای را با حضور رئیس سازمان سینمایی، استاندار اصفهان، شهردار اصفهان و مدیرعامل بنیاد سینمایی فارابی در اصفهان امضا نمود و...

سینماپرس: سازمان سینمایی در اقدامی قابل پیگیری با اکران عمومی اثری هتاک و از تولیدات کثیف سینمایی در سال‌های اخیر با عنوان «خواب» موافقت کرد. اثری هتاک که فرجام معتقدان به اصول و آرمان‌های اسلامی و مروجان «سبک زندگی اسلامی» را در دیوانه‌خانه و سینه زنی و مدیحه خوانی در حلقه محدود دیوانگان به تصویر می‌کشد.

سینماپرس: «حسین طلابیگی» با بیلن این مطلب که درحال حاضر متناسب با دوران جنگ، سازمان سینمایی باید یک استراتژی جنگی برای خودش تعریف کند و فضای فعالیت‌ها را متناسب با اقتضائات این دوره پیش ببرد؛ گفت: سازمان سینمایی باید متناسب با شرایط فعلی، استراتژی مشخصی داشته باشد و صرفاً همان روال دوران صلح را ادامه ندهد. در دوران جنگ، اقتضائات متفاوت است و سازمان باید با استفاده از ظرفیت دستگاه‌های مختلف، نقش هدایتگری و تنظیم‌گری خود را ایفا کند.

سینماپرس: «سعید خانی» با ابراز نگرانی از آینده سینمای کشور؛ گفت: از یک سو، با تورمی مواجه هستیم که در وهله نخست، خود را در هزینه‌های تولید نشان می‌دهد و هزینه تولید نسبت به سال گذشته حداقل دو برابر شده است. از سوی دیگر، با ریزش مخاطب مواجهیم و شرایط اقتصادی جامعه نیز تضعیف شده است؛ در چنین شرایطی، طبیعتاً سینما در اولویت دغدغه‌های مردم قرار نمی‌گیرد. مجموعه این مسائل نگرانی‌هایی جدی را درباره آینده سینمای ایران ایجاد کرده است.

سینماپرس: رئیس سازمان سینمایی از آثار مرتبط با پایداری مردم ایران در جنگ‌های اخیر در جشنواره‌های هنری فیلم خبر داد.

سینماپرس: «سید جواد هاشمی» با بیان این مطلب که فشار گیشه، دغدغه بازگشت سرمایه و ترس از ضرر باعث شده سینما به سمت آثاری برود که صرفاً برای فروش ساخته می‌شوند؛ گفت: نتیجه‌ چنین امری شکل‌گیری نوعی سینمای سطحی است که چیزی به مخاطب اضافه نمی‌کند؛ فیلم‌هایی که شاید گاهی خنده‌دار باشند، اما آن‌قدر ضعیف‌اند که آدم برای سرنوشت سینمای هویت‌مند و هنرمندانه ایران تأسف می‌خورد. سینمایی که حالا به یک سینمای دم‌دستی تبدیل شده، تا جایی که آدم حسرت می‌خورد و می‌گوید کاش لااقل سینما فارسی بود، کاش فیلم‌ها بازاری بودند اما حداقلی از کیفیت و شأن را حفظ می‌کردند.