برچسب زهرا طاهری

در جهانی که مرز میان دنیای فیزیکی و دیجیتال روزبه‌روز کمرنگ‌تر می‌شود، امنیت سایبری دیگر یک گزینه نیست، بلکه یک ضرورت حیاتی است و کارشناسان تأکید می‌کنند که آینده امنیت جهانی، بیش از هر زمان دیگری، به توانایی کشورها در حفاظت از فضای سایبری خود وابسته خواهد بود.

در شرایطی که دسترسی به اینترنت جهانی برای مردم کشور محدود شده است، انتظار و توقع کاربران این است که فناوری های داخلی همچون هوش مصنوعی بتوانند نیازهای آنها را برطرف کنند، اما دقیقا زمانی که این تکنولوژی ها باید خودی نشان دهند، نمره منفی گرفته و ناامیدی از عدم پیشرفت در این حوزه برای مردم باقی می ماند.

یکی از اصلی‌ترین دلایل از دسترس خارج شدن سایت ها در زمان‌های حساس، حملات سایبری است، لذا برای مقابله با این حملات و حفاظت از زیرساخت‌های اطلاعاتی، ممکن است مدیران سایت‌ها و سرویس‌های آنلاین تصمیم به خارج کردن موقت سایت از دسترس بگیرند.

در شرایط جنگی، تهدیدات سایبری علیه زیرساخت‌های حیاتی کشورها افزایش می‌یابد؛ این تهدیدات می‌توانند شامل حملات سایبری به سیستم‌های اطلاعاتی، شبکه‌های ارتباطی و زیرساخت‌های حیاتی مانند نیروگاه‌ها، بیمارستان‌ها و سیستم‌های حمل و نقل باشند.

یک کارشناس حوزه امنیت سایبری معتقد است: با نگاه تخصصی و فنی، قطع سراسری اینترنت نباید اولین گزینه باشد، هر چند در شرایط حاد مجبور به قطع اینترنت بین الملل هستیم؛ لذا باید حکمرانی داده انجام شود و با مدیریت و کنترل مناسب سرویس‌های لازم در اختیار مردم قرار داده شود.

در شرایطی که دسترسی به اینترنت بین‌الملل همزمان با تنش‌های منطقه‌ای قطع شده است، بررسی‌های کارشناسی نشان می‌دهد که جایگزین‌های داخلی برای زیرساخت‌های حیاتی جستجوی وب، نه‌تنها آماده پاسخگویی به نیازهای مردم نیستند، بلکه ضعف‌های ساختاری آن‌ها می‌تواند در مقاطع بحرانی، آسیب‌های جبران‌ناپذیری به دسترسی شهروندان به اطلاعات وارد کند.

در زمان قطع اینترنت بین الملل که امکان دسترسی به موتورهای جستجوهای جهانی میسر نیست، کاربران از مدل‌های جویشگر بومی استفاده می‌کند، اما اگر موتور جستجوی داخلی نتواند با استانداردهای امنیتی روز تجهیز شود، خود به تله‌ای استراتژیک تبدیل می‌شود که دشمن می‌تواند از آن برای گمراه‌کردن افکار عمومی، فلج‌کردن واکنش‌های اضطراری، سرقت اطلاعات حساس و تضعیف اعتماد به نهادهای رسمی استفاده کند.

در شرایط بحرانی که اینترنت بین الملل قطع می شود، مطالبه مردم اتصال به اینترنت جهانی است تا بتوانند به داده ها، سایت ها و پلتفرم های بین المللی متصل شوند؛ در حالی که پلتفرم های داخلی بر بستر شبکه ملی اطلاعات از توان حداکثری برای ارائه خدمات با کیفیت به کاربران برخوردار نیستند.