شاید مثال بارز در زمینه سیطره و استیلای فرهنگی از طریق ترویج و اشاعه زبان، کشور هند باشد؛ کشوری که قریب به 150 سال تحت استعمار انگلیس بود و پس از رها شدن از زنجیره های استعمار و ورود به عرصه پسااستعماری نیز به انحاء مختلف در سیطره انگلیسی ها باقی ماند؛ به این دلیل که انگلیسیها میراثی به نام زبان را برای هندیها باقی گذاشته بودند؛ زبانی که تنها مشتمل بر سیستم قراردادی آواها و نشانههای کلامی و نوشتاری نیست بلکه متضمن نوعی جهان بینی و سبک زندگی است.