برچسب روشنفکران

رضاخان برای ارتقای ایران، از شیوه کلاه گذاردن و کلاه برداشتن آغاز کرد! کلاه بی‌لبه جای خود را به کلاه لبه جلو و سپس کلاه تمام لبه داد و این امر، در نظر او رسیدن به مرز‌های پیشرفت قلمداد می‌شد. از نظر او هرگونه مقاومتی در برابر تجدد تحمیلی، باید سرکوب و معترض به زندان و احتمالاً گورستان دلالت می‌گشت! زورمداری رضاخان در دوران سلطنتش در این باره و سایر موارد، موجب شد که برخی از بالای ۱۰ هزار مفقود در دوره حاکمیت او سخن گویند

آل‌احمد به‌خوبی دریافته بود، در جهان جدید قدرت فقط با ارتش و اقتصاد عمل نمی‌کند، بلکه با تولید تصویر، ساختن روایت، دعوت از نخبگان، خاطره‌سازی و جهت‌دهی به افکار عمومی نیز خود را تثبیت می‌کند. به همین دلیل، نوشته‌های او درباره اسرائیل و فلسطین را می‌توان نقدی زودهنگام بر «سیاست روایت» نیز دانست. او می‌دید چگونه ممکن است وجهی از واقعیت پررنگ شود و وجهی دیگر در حاشیه بماند

کنجکاو می‌شوم که این ماجرایِ بند کردنِ به شریعتی از کجا آب می‌خورد؟ در همین فکرها هستم که راننده اسنپ هم به من می‌گوید: داداش! شریعتی هم که ما فکر می‌کردیم آدم حسابیه معلوم شد تَهِش باد می‌ده! چندروزی از فضای مجازی دور بودم اما می‌توانم حدس بزنم این دسته گُل از کجا آب می‌خورد. بله، حدسم درست است. یکی از بزرگان ویرش گرفته سرِ پیری جا پای سلبریتی‌های ساحتِ اندیشه بگذارد و با بد و بیراه گفتنِ به این و آن فالوئر جمع کند. نیت‌خوانی نمی‌کنم اما اگر جز این باشد باید گمان‌های بدتری به قائل این سخنان برد. من با این‌که هیچ ارادتی به جناب موسی غنی‌نژاد ندارم اما همیشه او را آدمِ نسبتاً محترمی می‌دیدم. تصوری که با دیدن گفت و گوی او و میلاد دخانچی کاملا از بین رفت و جایش را به آدمی داد که علی‌رغمِ لافِ آزادی‌خواهی و انصاف، ذره‌ای از این مفاهیم بویی نبرده و جز کین‌توزی و دشمنی با این و آن، متاعی برای عرضه ندارد. این‌ قضاوت حاصلِ دیدنِ چند ویدئوی یکی دو دقیقه‌ای نیست. کل متن مصاحبه را خوانده‌ام. به دقت هم خوانده‌ام.