مرجع خبر، آموزش، فناوری، سرگرمی و دانستنیهای روز
مرجع خبر، آموزش، فناوری، سرگرمی و دانستنیهای روز
به گزارش خبرآنلاین روزنامه کیهان نوشت: مشکلات و گرفتاریهای ورزش که ناشی از، سیستم و ساختار درونی ورزش است تقریبا بر اهالی ورزش مخصوصا آنها که مسائل ورزش را از نزدیک و به شکل کارشناسانه دنبال میکنند، معلوم است و حتی منشا و علت این مشکلات هم مشخص است، اما دستهای از مشکلات هم هستند که منشا و علت «بیرونی» دارد و از حوزهها و فضاهای غیر ورزشی به حوزه ورزش تحمیل میشود. مشکلاتی که از اخلال عناصر غیر مسئول و زیادهخواه و منفعتجو و یا دخالتها و تحمیلهایی است که از اینجا و آنجا به ویژه مراکز و کانونهای سیاسی و... بر ورزش و مدیران ورزش وارد میشود.
به گزارش خبرآنلاین روزنامه کیهان نوشت: جنگ ترکیبی و همهجانبه دشمن آمریکایی-صهیونیستی علیه ملت ایران وارد فاز نوینی شده است. دشمن پس از مواجهه با دیوار سخت مقاومت ملی و شکست فاحش محاسباتی در میدان نظامی، بار دیگر به نسخه نخنما و تکراری «فشار حداکثری» و «تحریم» روی آورده است. در چنین شرایط حساس و خطیری، انتظاری که از مسئولان اجرائی کشور میرود، شجاعت در تصمیمگیری، پمپاژ امید به جامعه و ایستادگی شجاعانه در برابر جنگ روانی اتاقفکر واشنگتن و تلآویو است؛ نه حرف مایوسکننده و سیگنال «ضعف» فرستادن به دشمن!
به گزارش خبرآنلاین روزنامه کیهان نوشت: در جریان تحولات اخیر نیز تجربه نشان داد که جامعه و بازار ایران توان بالایی در سازگاری و مدیریت تکانهها دارد. دشمن روی شکنندگیهای ساختاری، تورم، فرار سرمایه و وابستگی به درآمدهای نفتی حساب ویژهای باز کرده است، اما راه مقابله با این دشمنیها، زانو زدن و قطاری از «نمیتوانیم» به راه انداختن نیست.
به گزارش خبرآنلاین روزنامه کیهان نوشت: این در حالی است که دولت و برخی تولیدکنندگان، مدعی بودند با حذف ارز ترجیحی و آزاد شدن قیمتها؛ دیگر مشکلات و ضرر و زیانی در کار نیست. ضمن اینکه طرح مسائلی همچون ارزآوری و ضرر و زیان برای توجیه صادرات، مربوط به دوره عادی است و در زمان جنگ، دولت و تولیدکنندگان باید با تعامل از طریق خرید تضمینی و...، مازاد تولید را در کشور نگه دارند.
گروه اندیشه: مطلب حاضر از سوی علی زمانیان در کانال تلگرامی اش، به دنبال جدل های کلامی و توهین برخی نخبگان به دیگر اندیشمندان در این روزها نوشته شده است. در این نوشتار تلاش شده مرز میان نقد و ترور شخصیتی مشخص شود. از نظر نویسنده نقد پیشینیان و به چالش کشیدن پیشفرضها، ضرورتی انکارناپذیر برای جلوگیری از تحجر و پویایی تفکر جامعه است. با این حال، مرز پررنگی میان نقد معرفتیِ اندیشهها و تهاجم اخلاقی به شخصیتها وجود دارد. برخورد مبتنی بر اهانت و برچسبزنی، نه نقد، بلکه سرمایهسوزی فرهنگی است. تخریب سرمایههای تاریخساز جامعه، تخریب حافظه جمعی است؛ نقد واقعی کنشی خردمندانه، اخلاقی و سازنده است، در حالی که حمله به اشخاص تنها به حذف و نابودی اندیشه میانجامد. این مطلب را در ادامه می خوانید: