روایت انسان در قاب خانه
گالری اکنون این روزها میزبان آثار مبینا لرستانینژاد، بانوی نقاش و هنرمند بوده و نمایشگاه «نزدیکتر به تو، به بازی، به خانه» نیز، حاوی آثاری حول محور احساسات، عواطف و روابط میان اعضای خانواده است.
گالری اکنون این روزها میزبان آثار مبینا لرستانینژاد، بانوی نقاش و هنرمند بوده و نمایشگاه «نزدیکتر به تو، به بازی، به خانه» نیز، حاوی آثاری حول محور احساسات، عواطف و روابط میان اعضای خانواده است.
در خاطرم هست تفریح بعضی از خانوادههای اصفهانی در دهه40 و 50 رفتن به سینما و تماشای فیلم همراه خانواده بود که آن هم، آداب خاصی داشت از تحقیق و پرسوجوی پدر از همکاران و دوستان در مورد فیلم و اطمینان از تناسب و آموزنده بودن آن بگیر تا انتخاب سینما و نوع وسیله نقلیه «تاکسی یا اتوبوس» برای رفتن به خیابان چهارباغ عباسی که محل تجمع سینماها بود.
مستند «آرتایست» روایتگر نسبت پرفرازونشیب هنر و جامعه ایران است و نگاهی عمیق به تاریخ هنرستان هنرهای زیبای اصفهان دارد.
تماشای مستند «رودخانهای زیر رودخانه» پیش از آنکه یک مواجهه صرف با یک فیلم مستند باشد، برخوردی دوباره با شهری بود که در آن زندگی کردهام و رودخانهای که سالهاست نبودنش را زیستهام. به همین دلیل انگیزه دیدن فیلم، صرفا کنجکاوی سینمایی نبود.
نوزدهمین جشنواره سینماحقیقت، اصلیترین رقابت مستندسازان کشور، در حالی به کار خود پایان داد که پرچم اصفهان در این جشنواره نیمهافراشته بود.
یلدا که روزگاری نمادینترین آیینِ «درونگروهی» و خانوادگی ایرانیان محسوب میشد، در سالهای اخیر دچار دگرگونی عمیقی شده است. آنچه امروز شاهد آن هستیم، خروج یلدا از پستوی خانههای قدیمی و ورود پرشتاب آن به ویترینهای پر زرقوبرق اجتماعی است.
فرض و خیال است؛ اما اگر یک ماشین زمان داشتیم و با سفر به پنجاهشصت سال پیش، دست بزرگترهایمان را گرفته و به دنیای اکنون میآوردیم، به احتمال زیاد از دیدن خیابانها تعجب میکردند.
حوالی ساعت دو صفحه گوشیام را باز میکنم، سه تماس بیپاسخ! ساعت را میبینم. همان ساعتی که گرم صحبت کردن با بچهها بودهام. بچهها دور طرح مادر که دامن قرمز ساتن پوشیده و گلهای زرد فومی اکلیلی روی آن برق میزند جمع شده بودند.