برچسب روزنامه اصفهان زیبا

دانشجویان دانشگاه‌های اصفهان موتور محرک روزهای دشوار

روزهای سخت، آدم‌ها را غربال می‌کنند؛ این قاعده در بحران اخیر نیز خود را عیان کرد. خیابان‌های شهر، صحنه حضور مردمی شد که پای وطن ایستادند و غیرتمندی‌شان را به رخ جهانیان کشیدند و در کنار آن‌ها، دانشگاه هم دست روی دست نگذاشت.

لاریجانی در 88 با دفع حداقلی رفتار کرد

شهید لاریجانی جایگاه خانوادگی بلندی داشت. بسیاری از علمای فعلی، شاگرد پدر او بودند. در دیدارهایی که با آیت‌الله مظاهری داشت، ایشان به آقای لاریجانی می‌فرمودند من از سه جهت به شما ارادت دارم: از بابت پدرتان و شهید مطهری و خودتان.

سازه‌های آهنی بلاتکلیف در شهر!

این روزها وقتی در مناطق مختلف شهر اصفهان قدم می‌زنی، با ساختمان‌هایی روبه‌رو می‌شوی که سال‌هاست بلاتکلیف سر جایشان ایستاده‌اند. آهن‌هایی که قرار بوده ستون یک ساختمان شکیل باشند و شاید سرپناهی برای کسی، زنگ‌زده رها شده‌اند و فقط دیواری دورشان کشیده شده است.

گودالی باقابلیت بیمارستان!

کلنگ روبان‌پیچ که محکم روی نقطه مشخص‌شده زمین خورد، طنین صلوات در فضا پیچید. مردان بزرگ شهر چنان لبخند روی لب داشتند و از کلنگی که به زمین زده‌اند، مطمئن بودند که کسی نمی‌توانست به قول‌هایی که قبل از کلنگ‌زدن داده‌اند، شک کند.

اصفهان؛ شهر وزیرخیز ایران

اصفهان بنا به دلایلی، از شهرهای وزیرخیز ایران بوده است. موقعیت جغرافیایی و محل اتصال بودن، موقعیت ویژه‌ای به اصفهان داده و رونق اقتصادی شهر، فرهنگ تولید کرده است و به‌تبع علما و دانشمندان متعددی در اصفهان ساکن شده‌اند.

دردشت محله‌ای با ردپای دوگانه‌ها

اصفهان به عنوان یکی از کلان‌شهرهای تاریخی جهان اسلام، همواره موضوع مطالعات شرق‌شناسان و مورخان بوده است. محله «دارالبطیخ» یا در گویش محلی دالبتی که بعدها به نام دردشت شناخته شد، نه تنها یک سکونتگاه شهری بلکه قلب تپنده دیوان‌سالاری امپراتوری سلجوقی در قرن پنجم و ششم هجری بود.

امدادگران اصفهان در قلب بحران

هلال‌احمر استان اصفهان در جریان جنگ چهل‌روزه اخیر با آماده‌سازی گسترده نیروها و حضور مداوم در مناطق درگیر، نقش‌محوری در جست‌وجو، نجات، اسکان اضطراری و مدیریت بحران ایفا کرد.

بالیدن همیشگی شعر آیینی در دامن ادبیات فارسی

ادبیات یا شعر آیینی بیانگر جلوه‌های اعتقادی و ایمانی هر فرد در قالب شعر و نثر است. ادبیات فارسی در طول تاریخ از شعر آیینی خالی نمانده؛ ‌زیرا اغلب شعرا انسان‌های باورمندی بوده‌اند و برحسب مورد به شخصیت‌ها یا آموزه‌های دینی توجه کرده و در قالب‌های گوناگون شعر، از قبیل غزل و قصیده و مثنوی، اشعار آیینی سروده‌اند.