جنگ ۱۲ روزه، که میوه تلخ درختی بود که با «اعتماد به غرب» کاشته شده بود. این جنگ نشان داد که وقتی از موضع ضعف و نیاز وارد گفتگو میشوید، طرف مقابل هر زمان که لازم بداند، از گزینه نظامی نیز برای تحمیل خواستههایش ابایی ندارد.
«ماشه» را اروپا نچکاند؛ ماشه را کسانی چکاندند که ده سال پیش، با ذوقزدگی کودکانه، از «توافق برد-برد» سخن میگفتند و امروز در سکوتی مرگبار پنهان شدهاند. دستگاه قضا باید پاسخ دهند که تاوان این حماقت یا خیانت تاریخی را چه کسی پرداخت خواهد کرد؟
ادامه این روند، بیش از هرچیز به اعتبار و جایگاه خود قوه قضائیه لطمه میزند و این سوال را در اذهان عمومی پررنگتر میکند که آیا عدالت برای همه یکسان اجرا میشود یا تنها به پروندههای کمهزینه و بیدردسر محدود شده است؟
با توجه به تحولات اخیر مربوط به فعالسازی مکانیسم ماشه توسط طرفهای اروپایی، مصاحبهای با آقای مسعود براتی، کارشناس روابط بینالملل و سیاست خارجی، گرفته شده است. به گزارش رجانیوز، مشروح این گفتوگو بدین شرح است:
محفوظی بیان کرد: سال ۱۳۹۶ تعداد کشورهای مقصد صادراتی ایران ۱۵۳ عدد بود که در سال ۹۷ به ۱۴۸ عدد، سال ۹۸ به ۱۴۷ عدد و در سال ۹۹ به ۱۴۵ کشور کاهش یافت. اما در سال ۱۴۰۰ و ۱۴۰۱ این روند، سیر صعودی به خود گرفت.
یادداشت اخیر روزنامه فرهیختگان نشان داد که وفاقیون در دوگانه میان عاملان خسارت محض و مطالبهگران حقوق ملت ایران، اسلحه خود را به سمت نیروهای انقلابی نشانه میگیرند.
زمانی که دولت سیزدهم فعالیت خود را آغاز کرد، وضعیت کالاهای اساسی و استراتژیک کشور در وضعیت مطلوبی قرار نداشت. در همان زمان گاهی مردم برای تامین نیازهای خود همچون روغن، برنج و حتی گوشت مرغ، ساعتها باید در صفهای طولانی میایستادند.