برچسب روحانی

قیمت تمام شده این سه خودرو در ایران در حالی گرانتر از قیمت آنها در بازارهای جهانیست که اجرت کارگر ایران فاصله بسیاری با اجرت یک کارگر فرانسوی داشته و هزینه تمام شده در ایران به مراتب نسبت به کشور گران قیمت فرانسوی پایین تر است و چیزی شبیه به کشور چین و نزدیک به کشور هند می باشد حقوق هر ساعت کار یک فرد شاغل در بازار کار ایران ۳۷۱۱ تومان معادل ۱.۱۲ دلار، فرانسه ۲۷۱۹۲ تومان، چین 6718 و در هند 4500 تومان می باشد.

همچنین مبتنی بر صحبت های محمد باقر نوبخت، معاون رئیس جمهور و رئیس سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی کشور؛ 2 میلیارد دلار را برای راه اندازی مجدد 7 هزار واحد تولیدی نیاز است که اگر این را بخواهیم به 52800 واحد تولیدی راکد کل کشور تعمیم دهیم نیاز به 15 میلیارد دلار داریم ولی آنچه دولت برای سال 95 برای ارائه تسهیلات ارزان قیمت در نظر گرفته است بنا بر اظهارات نوبخت حداکثر 2 میلیارد دلار خواهد بود.

روحانی: آنهایی که امروز در مورد برجام صحبت‌هایی می‌کنند گویا فراموش کرده‌اند که غرب به دنبال کاهش تأثیرگذاری توانمندی ایران در بحث انرژی بوده است و اگر برجام نبود امروز حتی یک بشکه نفت نمی‌توانستیم صادر کنیم.

نتیجه این نوع مدیریت در روابط خارجی در صنعت خودروسازی آن خواهد بود که با اعمال تحریم و خروج خودروسازی خارجی از کشور، بعلت عدم امکان تامین قطعات، کل صنعت خودروسازی کشور فلج شده، تمام قطعات دشوار شده یا به بن بست می رسد که مشابه آن را در چند سال اخیر با توقف تولید بعضی از خودروها و افزایش قیمت خودرو و رسیدن آن به قیمت های غیرواقعی می شود.

برخلاف آنچه تصور می‌شود حضور این هیئت براساس وجود یک برنامه مدون و دقیق از سوی دست‌اندرکاران داخلی نبوده بلکه سفر غربی‌ها بعد از پنج سال تحریم شدید به منظور ارزیابی بازارهای داخلی و اعلام سهم‌خواهی و حضور اروپایی‌ها بوده است.

کسری بودجه و رکود در اقتصاد ایران ادامه دارد، اگر دولت کمر برای اجرای اقتصاد مقاومتی نبندد و صرفا به اقدامات کاغذی در عرصه اقتصاد بسنده کند. با اعتقاد به اقتصاد نئوکینزی نمی توان اقتصاد مقاومتی را اجرایی نمود. باید در ابتدا ذهن را از هر گونه تفکر ناسالم پاک نمود و با احیای مدیران، گام های اساسی در اقتصاد بدون نفت برداشت.

مانند کسی که در شرایط اقتصادی نامناسبی قرار گرفته و بجای صرفه جویی و گسترش فعالیت های درآمدزای خود؛ سرمایه های کاری خود را به پول نقد تبدیل می کند و با آن خانه و ماشین لوکس می خرد و اشرافانه زندگی می کند و پس از پایان یافتن سرمایه ها، به دریافت قرض و وام روی می آورد و هر روز بر زندگی اشرافی خود می افزاید. این روند مسلما بی پایان نخواهد بود، چرا که نتیجه آن از دست دادن تمام دارایی و غرق شدن در انبوه بدهی و در نهایت ورشکستگی و زندان خواهد بود.

سئوالی که آقای تاجگردون باید به آن پاسخ بدهد این است که آیا محور بودن اقتصاد چه از منظر نهادگرایی و چه از منظر سیاست پولی کینز و نئوکینزی می‌تواند موجب تعادل اجتماعی در کشور گردد؟