برچسب رقابت انتخاباتی

اعلام اسامی نامزد‌های احراز صلاحیت شده به ویژه اینکه نامزد موردنظر اصلاح‌طلبان در میان آنان است، راه رقابتی شدن انتخابات را باز کرد و دروازه بهانه‌گیری را بست. حالا می‌توان گفت این گوی و این میدان!

برگزاری میزگرد‌های اقتصادی، فرهنگی و سیاسی نامزد‌ها با مشاوران‌شان، این چالش را بین طرفداران نامزد‌ها به میان آورده که آیا یک رئیس‌جمهور باید آن حدی از تخصص و تسلط بر امور را داشته باشد که از مشاوران چونان مشاور و نه چیزی بیشتر استفاده کند و خود بر امور، تسلط و قدرت تشخیص مشورت درست از نادرست را داشته باشد، یا برعکس این مشاوران هستند که باید بر رئیس‌جمهور، حجت و غلبه داشته باشند؟ این چالش به‌ویژه پس از آنکه یکی از نامزد‌ها از برنامه‌محوربودن خود در سایه دولت گذشته سخن گفت و دیگری از زندگی‌کردن با برنامه هفتم و سومی از به‌کارگیری مشاوران به‌علت ناآگاهی خود نسبت به مسائل اقتصادی خبر داد، پررنگ‌تر شد. «جوان» در گزارشی به این چالش پیش‌رو پرداخته است

با این تفاسیر تحرکات در جبهه موسوم به نیرو‌های انقلاب برای رسیدن به وحدت افزایش پیدا کرده است. وحدت با سازوکار دقیق و مبتنی بر نظرسنجی‌های معتبر که در آن فرد مقبول و رأی آور در سطح جامعه را نشان دهد هم عقلانی است و هم اینکه برای یک کنش سیاسی بهترین استراتزی است، چراکه کنش سیاسی بدون توجه به نتیجه ابتر و ناقص است. 

مثلی از سال‌ها پیش در زمان انتخابات زده می‌شد که «جمعیت میدان نقش جهان اصفهان نتیجه انتخابات را معلوم می‌کند! » این البته هرچند با سوابق حضور نامزدها در این میدان تاریخی و پیروزی بعدی آنها مطابقت داشت اما دلیل محکمه‌پسندی نیست. با این حال ریسک بزرگی است که یک نامزد این میدان را برای گردهمایی انتخاباتی خود برگزیند.

سه نامزد پیشتاز مطابق تمامی نظرسنجی‌هایی که در گوشه و کنار منتشر می‌شود، هر کدام بین ۱۷ تا ۲۳ درصد آرای مشارکت‌کنندگان را دارند، مشارکت هم حدود ۵۰ درصد است، به‌اضافه بین ۱۵ تا ۲۰ درصد کسانی که هنوز تصمیم نگرفته‌اند. با این حساب با توجه به جمعیت ۶۰ میلیون‌نفری واجدان شرایط رأی‌دهی، نامزد پیروز که اگرچه نصف به‌اضافه یک آرای مأخوذه را نیاز دارد، باید ۱۵ تا ۱۸ میلیون رأی بیاورد که با این وضعیت، نشدنی است. اما از میان این سه نامزد، بین جلیلی و قالیباف امکان اجماع فراهم است که به دلایلی تردید دارند. ستاد پزشکیان نیز این وضعیت را با دقت رصد می‌کند و مانند آن دو ستاد اولی نگران اجماع است. قالیباف دیروز برای پنج وعده خود با مردم عهد بست. ستاد جلیلی کار خودش را در آرامش به پیش می‌برد و ستاد پزشکیان با یک دوجین از وزیران روحانی این‌سو و آن سو می‌رود، اما هر جا صراحتاً اعلام می‌کند که دولت سوم روحانی نیست! حتی دیروز یکی از سخنرانان همایش ستاد پزشکیان رسماً اعلام کرد که «دولت پزشکیان ربطی به روحانی ندارد، چون ما اصلاح‌طلبان اگرچه روحانی را پیروز کردیم، اما او از جنس ما نبود!» به این ترتیب نقطه مشترک سه نامزد پیشتاز اعلام برائت و انزجار از دولت روحانی است؛ و فقط می‌ماند پزشکیان توضیح دهد که چرا با وزیران روحانی از دولت روحانی اعلام بیزاری می‌کنند؟ آیا این همان صداقتی است که به مردم وعده می‌دهند؟!