در طی سال های گذشته «رسانه ملی» از جهات مختلف همواره مورد انتقادهای بسیاری بوده که علت آن را بیش از هرچیز باید در اهمیت و نقش این رسانه در حوزه های مختلف فرهنگی، اجتماعی، سیاسی و حتی امنیتی جستجو کرد.
رضا سیف پور در این یادداشت نگاهی دارد به وضعیت رسانه های در سه کشور ایسلند، نیوزیلند و فنلاد که به عنوان پاکترین کشورها از لحاظ فساد اداری و اقتصادی شناخته شده اند و از این زاویه نقش مطبوعات و رسانه ها را در مباره با مفاسد بررسی می کند.
بیایید این فیلم نا مبارک را اینقدر در فضای مجازی دست به دست نکنیم . بیایید در این شرایط سخت هیجانات مردم را دستمایه آمال خود قرار ندهیم . بیایید اخلاق را سر لوحه خود سازیم و به جای تفرقه ، بذر همدلی بیافشانیم و باور کنیم ایران ما با همین اتحاد و همدلی بود که ایران ماند.
در یادداشت پیش رو که به قلم رضا سیف پور – مدرس دانشگاه نگاشته شده، درباره سریال معمای شاه که این روزها با احتساب تکرارهایش بارها از رسانه ملی پخش می شود، معتقد است: اگر«معمای شاه» به این روند ادامه دهد نه تنها نتواند گره از بسیاری «معما»ها بگشاید بلکه به احتمال قوی خود معماهای جدیدی را به همراه می آورد که در نوع خود جای شگفتی است.
زمان آن رسیده تا از خود بپرسیم حاصل ترویج موسیقی از نوع « شب کوک » چیست ؟ قرار است از دل این برنامه ها چند شجریان ، شهرام ناظری یا افتخاری و .... درآید؟ جایگاه موسیقی در رسانه ملی ما کجاست و چه تناسبی با اهداف « شب کوک » دارد؟
رضا سیف پور، مدرس دانشگاه و منتقد رسانه در یادداشت پیش رو آورده است: صدا و سیما در ایران سرگذشت عجیبی دارد . وقتی به تاریخچه این رسانه فراگیر به عنوان « رسانه ملی » و مهمترین رسانه جمعی کشور نگاه می کنیم می بینیم هیچگاه این رسانه تاثیر گذار و مهم روی آسایش به خود ندیده و...
وقتی که ما از « سبک زندگي » سخن ميگوييم ، منظور مان اين است که يک فرد ، يک خانواده و اهالی يک اجتماع ، چگونه زندگي ميکنند . در اينجا « چگونه زندگي کردن » مهم است ، از این رو نباید تنها يک صفت يا رفتار خاص مدنظر قرار گیرد .
سازمان آموزش و پرورش متولی دو بعد « آموزش » و « پرورش » آینده سازان جامعه شده است اما به نظر می رسد این نهاد به تنهایی نمی تواند پاسخگو ی نیاز واقعی جامعه و زمینه ساز شکل گیری یک « سبک زندگی » و « فرهنگ زندگی » مناسب و متناسب با مولفه های ایرانی و اسلامی باشد .