برچسب رصدخانه بازار مسکن

دنیای‌ اقتصاد :


دهه‌ها بعداز «انحراف در اجرای قانون نظام مهندسی ساختمان» که باعث «ارائه خدمات غیررقابتی مهندسان و رواج ساخت‌وسازهای مغایر مقررات ملی» شد، سیاستگذار بخش مسکن بالاخره به فکر «اصلاح آیین‌نامه مشکل‌دار» آن قانون افتاد. پیش‌نویس آیین‌نامه اجرایی جدید، بازار خدمات مهندسی ساختمان را از «توزیع کار کوپنی بین مهندسان» آزاد می‌کند؛ به‌طوری‌که قرار است مالکان «اختیار انتخاب» فرد اصلح برای نظارت بر کار سازنده را پیدا کنند. اصلاحات پیش‌رو، «فضای رقابتی» بین مهندسان‌ ساختمانی شکل می‌دهد و اگر بتواند شهرداری‌ها را «مسوولیت‌پذیر» کند، جلوی «ساختمان‌سازی غیرساختمانی‌ها» را نیز خواهد گرفت.

دنیای اقتصاد :


رفاه از دست رفته ایرانی‌ها طی سال‌های دهه۹۰ می‌توانست با «اصلاح» یکسری مقررات و سیاست در بخش مسکن، تا حدودی به «فشار هزینه‌های تامین سرپناه و تشدید فقر مسکن» منجر نشود؛ اما نه تنها این اصلاحات رخ نداد که برآیند تصمیمات سیاستگذار به «دورترشدن تقاضا از بازار رسمی خرید و اجاره مسکن» انجامید.  درآمد سرانه حقیقی در فاصله ۱۳۹۰ تا ۱۴۰۰ به میزان ۳۶درصد کاهش پیدا می‌کند و همزمان قیمت اسمی و قیمت حقیقی مسکن به ترتیب ۵۴برابر و ۲.۵برابر می‌شود. به‌رغم این کاهش شدید «قدرت خرید خانوارها» به ویژه در تامین سرپناه برای خود، «متراژ» واحدهای مسکونی عرضه‌شده نه‌تنها کاهش پیدا نمی‌کند، بلکه در مسیر موازی «شرایط بحرانی جنس تقاضا» افزایش می‌یابد. طی دهه۹۰ متوسط مساحت خانه‌های جدید از ۱۳۱ به ۱۶۰مترمربع و در سال۱۴۰۳ به ۱۷۰مترمربع افزایش یافت. بزرگ‌ترشدن واحدهای مسکونی، اثر کوچک‌تر شدن قدرت خرید خانوارها را در اصلی‌ترین فاکتور هزینه‌ای سبد مصرف یعنی تامین مسکن، تشدید کرده است. اکنون اصلاح ضوابط ساخت‌‌وساز با هدف عرضه آپارتمان‌های متوسط ۵۰مترمربعی، «نیاز فوری» بخش مسکن است که صاحب‌نظران اقتصادی خواستار اعمال این تصمیم در «طرح جامع مسکن تا ۱۴۱۵» شدند.  سیاست «سازگارکردن متراژی عرضه با تقاضا» می‌تواند در کنار سیاست مسکن ‌اجاره‌ای، جایگزین طرح‌هایی مثل مسکن‌مهر و مسکن‌ملی شود که قرار بود «شکست‌بازار» را مدیریت کنند؛ اما باعث «شکست‌دولت‌ها» شدند.

دنیای اقتصاد :


زندگی در «زورآباد» بعداز حدود سه دهه مداخله دولت برای حذف این سکونتگاه غیررسمی، یک پیام سیاستی برای مسوولان فعلی و آینده بخش مسکن‌وشهرسازی دارد.  سیاستگذار مساله بدمسکن‌ها را عمدتا به محل سکونت تقلیل می‌دهد، در نتیجه برای حل آن تصمیم به «جابه‌جاکردن» آنها می‌گیرد. در زورآباد کرج همین تصمیم اتخاذ شد؛ اما چون دغدغه‌های معیشتی، فقر و شرایط شغلی ساکنان دیده نشد، سیاست شکست خورد. ۱۰ حقیقت درباره بدمسکن‌ها وجود دارد که نشان می‌دهد، «بهبود» در محله‌هایی که چند‌میلیون بدمسکن سکونت دارند، بدون «رضایت» ساکنان جواب نمی‌دهد.

دنیای‌ اقتصاد - راضیه احقاقی :


۳۵درصد محلات تهران دسترسی مناسبی به ایستگاه‌های مترو ندارند و همین موضوع از عوامل اصلی عدم استقبال شهروندان تهرانی برای جابه‌جایی با مترو در ساعات غیرپیک است؛ درحالی‌که افزایش پوشش ایستگاه‌های مترو در تمامی محلات یا اتصال محلات با سایر مُدهای حمل‌ونقل عمومی به ایستگاه‌های مترو در دیگر مناطق، ضرورتی غیرقابل اجتناب برای افزایش کارآیی شبکه حمل‌ونقل عمومی است، مدیران شهری بر رایگان ماندن مترو تاکید دارند. این در حالی است که بلیت‌فروشی و صرف درآمد حاصل از آن برای ارتقای کمی و کیفی حمل‌ونقل عمومی می‌تواند تاثیر به مراتب بهتری در ارتقای سهم شبکه حمل‌ونقل عمومی در جابه‌جایی‌های درون‌شهری ایفا کند.

دنیای اقتصاد :


رفتار صاحب‌خانه‌ها در «اعلام نرخ» پس‌از ماه‌ها اثرپذیری نسبی از تورم، در فاز اصلاح قرار گرفت.  میانگین «اجاره‌بهای پیشنهادی» موجرها در تیرماه نه تنها رشد مثبت نداشت که ۳درصد نسبت به خرداد افت کرد.  مطابق پیش‌بینی صاحب‌نظران اقتصادی، از یک‌سو حساسیت بالای مستاجرها به جهش اجاره و از سوی دیگر، ۲ ریسک جابه‌جایی مستاجر برای موجر به «رخداد تیر» در بازار منجر شد.