برچسب دیوید جانسون

شرح مختصر : در بررسی ادبیات جامعه شناختی مفهوم اعتماد به سه رهیافت فکري جامع دست می یابیم :نخست این که اعتماد، به منزلۀ ویژگی فردي افراد است، دومین رهیافت این که اعتماد به منزلۀ عاملی در ارتباطات اجتماعی و نهایتا هم اعتماد به عنوان ویژگی نظام اجتماعی با تأکید بر رفتار مبنی بر تعاملات و سوگیري ها در سطح فردي، مفهوم سازي شده است در واقع، نخستین دیدگاه بر احساسات و ارز شهاي فردي تأکید . دارد و اعتماد را به عنوان یک امر فردي و شخصیتی، بررسی می کند ؛ مطابق این دیدگاه، اعتماد، به منزلۀ یک ویژگی فردي و شخصیتی است . در این برداشت که با رویکردي روانشناختی اجتماعی همراه است، اعتماد، یک تلفیق مفهومی است که در ارتباط بسیار نزدیک با مفاهیمی مانند وفاداري، دگرخواهی،صداقت و نوع دوستی قرار می گیرد . این رهیافت، یک پارادایم شخصیتی دربارة اعتماد، مطرح کرده و به زمینۀ اجتماعی آن توجه زیادي ندارداین دیدگاه در حالت خرد به دو گرایش عمده تقسیم می شود : الف ) اعتماد، گرایشی است مبتنی بر یادگیري که در ابتداي کودکی شکل گرفته و حتی در زندگی آیندة افراد نیز اثرگذار است؛ این روند، به صورت تدریجی و تحت تأثیر تجربیات دوران کودکی، براي همیشه ماندگار می شود همانند تجربه هاي آسی بزاي روانی . این دیدگاه، اخیرا،ً توسط اریک پوزلنز، بررسی شده است . وي استدلال می کند که ما اعتماد نخستین خود را در زندگی با والدینمان می آموزیم و نه در مراحل بعدي زندگی و به صورت متقابل . در واقع، اعتماد، تحت تأثیر یادگیري اولیۀ اشخاص در ارتباط نزدیک با والدینشان شکل میگیرد . ب ) دیدگاه دوم این که اعتماد، گرایشی است براي جامعه پذیري که نه تحت تأثیر شخصیت درونی افراد و تجربیات آغازین آن ها بلکه تحت تأثیر انعکاسات اعمال سایرین در روابط متقابل چهره به چهره و محصولی از تجارب زندگی دوران بزرگسالی افراد نه فقط دوران کودکی آن هاست.