چهارمین دهه از زندگی، سرآغازی است بر یکی از پیچیدهترین و در عین حال ارزشمندترین دورههای حیات انسان. ورود به دهه چهل زندگی، مرز باریکی میان جوانی و میانسالی محسوب میشود؛ مرزی که در آن، آینه و ترازو دیگر مانند گذشته با ما مدارا نمیکنند. بسیاری از ما در این سنین، با دیدن تغییرات ناگهانی در فرم بدن، افزایش دور کمر، خستگیهای بیدلیل و کاهش قدرت بدنی، دچار نوعی شوک و سرگشتگی میشویم. گویی یکشبه، متابولیسم بدن از سرعت قطار به سرعت قطاری بازمانده تبدیل شده و دیگر حتی با کمخوری نیز وزنی از دست نمیرود. این حس ناامیدی، در حالی به سراغ افراد میآید که تازه در اوج پختگی و خردمندی شغلی و خانوادگی قرار گرفتهاند و نیاز به انرژی و شادابی بیشتر از همیشه احساس میشود.