وضعیت خاص «اماس» در اصفهان
مثل سایه آدم که دنبالش میدود و رهایش نمیکند، اماس 10 سال است که شانهبهشانه مهناز راه میرود و رهایش نمیکند؛ از همان شبی که چشمهایش دودو زد و همه چیز پشت پلکش تیرهوتار شد.
مثل سایه آدم که دنبالش میدود و رهایش نمیکند، اماس 10 سال است که شانهبهشانه مهناز راه میرود و رهایش نمیکند؛ از همان شبی که چشمهایش دودو زد و همه چیز پشت پلکش تیرهوتار شد.
همه دور هم توی باغ غدیر نشستهایم. قرار آخر هفتههایمان. روی یکی از سکوهای سنگی. مادر نیمچههای لیوان را پر از چای هل دار میکند. جمعمان جمع است.
میبینیم که در سینمای هند، ژاپن، کره، سنگاپور، اسپانیا، فرانسه، هلند، کانادا و آمریکا چگونه نابینایان را افرادی توانمند و بااستعداد نشان دادهاند؛ اما در سینمای ایران در بسیاری موارد صرفا احساس ترحم یا بدبختیها را منعکس کردهاند.
خانه تاریخی صفوی این روزها میزبان نمایشگاه گروهی عکاسی «لنز بر دست» است، نمایشگاهی که با تمرکز بر جلوههای صنایع دستی ایران، کوشیده است تا پیوندی میان هنر عکاسی و هنرهای سنتی برقرار کند.
گرما قصد رفتن ندارد و همچنان در آسمان اصفهان جای خوش کرده است. تابستان امسال، اصفهان و همچنین باقی استان ها گرمای بی سابقه ای را تحمل کردند.
اگر تا بهحال به کاشیهای یک مسجد قدیمی یا حاشیه یک نسخه خطی نفیس با دقت نگاه کرده باشید، احتمالاً در میان رنگهای فیروزهای، لاجوردی و طلایی، پیچوتابهایی گیاه مانند و گلگونه دیدهاید که پایانی ندارند؛
زاینده رود، این روزها حال و هوای عجیب و غریبی دارد؛ رودی که به گورستانی برای میزبانی از انواع و اقسام زبالههای پلاستیکی تبدیل شده است.
همواره شنیدهایم که باید رنجهای بزرگ را به فرصتی برای تحولات عظیم بدل کرد. در سالیان اخیر، اخبار متعدد خشونت خانگی علیه زنان، روان جمعی جامعه را جریحهدار کرده است.