میتراود مهتاب
انگاری همین دیروز بود؛ سیزدهچهارده سال پیش را میگویم که سر کلاس دوم دبیرستان، معلم شیمی زیرلایهها و اوربیتالهای پرشده و نشده را روی تابلو مینوشت و ما جزوهنویسی میکردیم.
انگاری همین دیروز بود؛ سیزدهچهارده سال پیش را میگویم که سر کلاس دوم دبیرستان، معلم شیمی زیرلایهها و اوربیتالهای پرشده و نشده را روی تابلو مینوشت و ما جزوهنویسی میکردیم.
نسل زد. نسل امروزند که با این واژه شناخته میشوند. اگر شما والد یک نوجوان باشید یا در اطرافیان خود نوجوانی داشته باشید، شاید این جمله به گوش شما آشنا باشد: درس خواندن و تحصیلات آکادمیک به چه درد من میخورد؟
ریحانه را از کودکستان آوردم مدرسه. روی میز ظرف تغذیهاش را باز کرد و هویجهای خردشده را یکییکی بهنوبت میخوردیم.
سالهایی که نومعلم بودم و زیستشناسی تدریس میکردم، یک مهر، جلسه اول، قبل از اینکه بگویم مجتبی بنیاسدی هستم، دبیر زیست، از بچههای دهم تجربی امتحان میگرفتم.
دوره راهنمایی بود و من هم محصل مدرسه شهید چمران و بسیار پرجنبوجوش و فعال؛ دورهای که دو زبان دوم به نام انگلیسی و عربی را باید تجربه میکردیم و میخواندیم و یاد میگرفتیم.
سلام! باور بفرمایید از همان روز که قرار شد از خودم بنویسم، کلی کلمه برايتان از چند شب قبل خیس کرده بودم؛ اما الان واقعا نمیدانم چهکار کنم.
ابتدای دی ماه امسال، علیرضا منادی، رئیس کمیسیون آموزش و تحقیقات مجلس اعلام کرد که متوسط معدل دانشآموزان در کشور ۱۱,۵ بوده که در نوع خود فاجعه است و باید کاهش معدل دانشآموزان در کشور ریشهیابی و مشخص شود که ایراد از دانشآموزان است یا معلمان!
در ذهن بسياري از اولياء خانه و مدرسه مرز جدي ميان تحصيل و بازي وجود دارد. اين مرز در اكثر موارد با اين جمله آشكار مي شود: اول درس بعداً بازي! گرچه انتخاب كدام اولويت بستگي به نظر دانش آموزدارد؛ ولي براي والدين اين مسئله هيچ جاي تشكيكي نخواهد داشت!