برچسب درام

بردی کوربت در بلندترین فیلم خود تا به امروز، آدرین برودی را برداشته و به جای یک یهودی لهستانی، تبدیل به یک یهودی مجاری کرده و در دهه ۱۹۵۰ میلادی، به سرزمین آمریکا مهاجرت می‌دهد تا شاید او در آن جا به عنوان یک معمار هنرمند، بتواند به رویای آمریکایی دست یابد. بردی کوربت در به اصطلاح حماسه ۳ ساعت و ۲۲ دقیقه‌ای خود (البته با اینترمیشن به مدت 3 ساعت و ۴۵ دقیقه) به مصیبت یهودیان در دوره اشغالی نازی و مهاجرت آن‌ها به آمریکا، به فضای تاریخی دهه ۱۹۵۰ آمریکا، اختلاف طبقاتی و نژادی، جنسیت، خانواده، اعتیاد، تقابل مردانگی و زنانگی و بسیاری از مسائل دیگر می‌‎پردازد. چیزی غیر از این هم از کوربت انتظار نمی‌رفت، که با دوربین کند خود هر درونمایه‌ای که باید را، تا قطره آخر به صفحه فهم مخاطب بچکاند. اما آیا کوربت توانسته تک تک این مفاهیم را در تلفیقی خوب به شکل یک قصه گیرا در آورد؟ با ویجیاتو برای نقد فیلم The Brutalist همراه باشید.

Bridget Jones: Mad About the Boy فیلمی کمدی و رمانتیک محصول مشترک سال ۲۰۲۵ بریتانیا، فرانسه و آمریکا، به کارگردانی مایکل موریس (Michael Morris) و نویسندگی هلن فیلدینگ (Helen Fielding)، دن مازر (Dan Mazer) و ابی مورگان (Abi Morgan) ساخته و پرداخته شده است. این فیلم دنباله‌ای بر فیلم Bridget Jones's Baby (۲۰۱۶) است و چهارمین قسمت از سری فیلم‌های بریجت جونز محسوب می‌شود. از بازیگران این فیلم می‌توان به رنه زلوگر (Renée Zellweger) در نقش بریجت جونز، هیو گرانت (Hugh Grant) در نقش دنیل کلاور، چیوتل اجیوفور (Chiwetel Ejiofor) در نقش آقای والاکر، لیو وودال (Leo Woodall) در نقش راکستر، اما تامپسون (Emma Thompson) در نقش دکتر رولینگز و چندی دیگر اشاره کرد.

Love Me فیلمی در ژانر درام، عاشقانه و علمی تخیلی محصول سال 2024 آمریکا، به نویسندگی و کارگردانی مشترک سم زوچرو (Sam Zuchero) و اندی زوچرو (Andy Zuchero) می‌باشد. در این فیلم کریستن استوارت (Kristen Stewart) در نقش Me و دژا، و استیون ین (Steven Yeun) به عنوان Iam و لیام نقش‌های اصلی را بر عهده دارند. داستان این اثر روایتی خلاقانه از یک شناور و یک ماهواره را دنبال می‌کند که پس از فروپاشی تمدن بشری، از طریق ارتباط آنلاین با یکدیگر آشنا می‌شوند و رابطه‌ای عاشقانه میانشان شکل می‌گیرد و هر دوی آن‌ها با فراز و فرود‌های زندگی مشترک مجازی که ساخته‌اند، دست و پنجه نرم می‌کنند. این ایده نوآورانه همراه با اجرای تأثیرگذار بازیگران، تجربه‌ای احساسی و بصری متمایز را برای مخاطبان فراهم می‌کند، که ترکیبی از انیمیشن و فیلم است.

در شب‌های نوروز ۱۴۰۴ گذری به بهترین فیلم‌ها در ژانرهای متنوع داشته باشیدنوروز ۱۴۰۴ فرا رسیده و پس از دید و بازدید روزانه، چه چیزی بهتر از کمی استراحت و لم دادن و تماشای شبانه فیلمی که نه آن‌قدر سنگین…

آماندا سایفرد آن نوع چهره‌ای نیست که وقتی به یک پلیس سخت‌گیر فیلادلفیایی فکر می‌کنید، به ذهن‌تان بیاید. شاید با دیدن او یاد یک یتیم فرانسوی که دنیایش با انقلاب زیر و رو می‌شود، یا خیلی از آثار رمانتیک خواهیم افتاد. اما قطعاً یک پلیس گشت شهری با چشمانی فولادین که در تعقیب یک پرونده قتل است، قلمرو جدیدی برای او محسوب می‌شود. سریال «Long Bright River» پیکاک، بر اساس رمان پرفروش سال ۲۰۲۰ لیز مور، محدودیت‌های توانایی نمایشی سایفرد و همچنین فرمت سریال‌های جنایی محدود را به چالش می‌کشد و عمدتاً موفق عمل می‌کند؛ اگرچه مدتی طول می‌کشد تا به جایی که باید برسد.

مینی‌سریال بریتانیایی «Adolescence» از نتفلیکس، این روزها به موضوع داغی تبدیل شده است. گسترش سریع این سریال در پلتفرم استریمینگ، موفقیت جهانی «Baby Reindeer» (بچه گوزن) در سال گذشته را به یاد می‌آورد. به نظر می‌رسد این اثر نیز داستان موفقیت مشابهی را تجربه کند.

«پلیس خوب/پلیس بد» یک افزودنی گرم و ارزشمند به رنسانس سریال‌های پلیسی است

مینی‌سریال «Dope Thief» (سارق مواد) درباره دو دوست از فیلادلفیا است که خود را مأمور DEA جا می‌زنند تا موادفروشان را سرقت کنند، اما به اشتباه به سراغ افراد اشتباهی می‌روند. سریالی که قسمت اول آن توسط ریدلی اسکات کارگردانی شده است. در این مقاله به معرفی این درام جنایی می‌پردازیم و توضیح می‌دهیم که باید این سریال را تماشا کرد یا خیر.