برچسب درام

Heretic یک فیلم ترسناک آمریکایی محصول سال ۲۰۲۴، به نویسندگی و کارگردانی مشترک اسکات بک (Scott Beck) و برایان وودز (Bryan Woods) است. در این فیلم هیو گرانت (Hugh Grant) به عنوان آقای رید، سوفی تاچر (Sophie Thatcher) در نقش خواهر بارنز و کلویی ایست (Chloe East) به عنوان خواهر پکستون به ایفای نقش می‌پردازند.

جامعه‌ی امروز آمریکا، زندگی مبتذل و سطحی را رواج می‌دهد. همه سرگرم سوشال مدیا و خودنمایی در آن هستند. کمتر کسی دیگر به معانی، احساسات و مسئولیت‌های عمیق‌تر اهمیت می‌دهد. اهداف زندگی در زیر چتر جامعه‌ی امروز فراتر از دو چیز نمی‌رود: روابط جنسی و پول. نمودهای آن را می‌توان در رفتن به استریپ کلاب و غرق کردن خود در لذت لحظه‌ای بدن، نوشیدن افراطی الکل و مصرف مواد مخدر، دیت و کافه و فست‌فود، پارتی‌های آن‌چنانی و موسیقی، لاس وگاس و کازینو و قمار، مشاهده کرد. نمونه‌های بیشتری هم می‌توان نام برد که نشان‌گر این روزمرگی بی‌مسئولیت و بی‌قید زندگی دنیای امروز باشند. این مقدمه الهام گرفته از دیالوگ شخصیتی به نام توروس در فیلم Anora است. او در یک سکانس رُک و بی‌پرده سبک زندگی نسل کنونی مردم آمریکا را به ریشخند می‌گیرد و در همان حال پیام نهانی فیلم را هم افشا می‌کند.

Maria یک درام روان‌شناختی در قالب بیوگرافی، محصول مشترک سال ۲۰۲۴ کشور‌های آلمان، امریکا و ایتالیا، به کارگردانی پابلو لارائین (Pablo Larraín) و نویسندگی استیون نایت (Steven Knight) می‌باشد که زندگی هنری و عاطفی ماریا یک خواننده مشهور اپرا را تصویر می‌کند. این اثر، بعد از فیلم جکی و اسپانسر، سومین فیلم از سه گانه لارائین از زنان مهم قرن بیستم است. در این فیلم آنجلینا جولی (Angelina Jolie) در نقش اصلی ماریا کالاس به همراه پیرفرانچسکو فاوینو (Pierfrancesco Favino)، آلبا رورواچر (Alba Rohrwacher)، هالوک بیلگینر (Haluk Bilginer) و کودی اسمیت مک فی (Kodi Smit-McPhee) به هنرنمایی می‌پردازند. این اثر در جشنواره فیلم ونیز ۲۰۲۴ برای نخستین بار به اکران درآمده است.

واقعاً چرا ما عاشق فیلم Gladiator، درام تاریخی ریدلی اسکات هستیم؟ چه چیزی این اثر را برای هر قشر سنی و هر جنسیتی این گونه جذاب و روح و ذهن او را تسخیر می‌کند؟ احتمالاً قضیه به چیزی فراتر از روم و دوره‌های تاریخی برمی‌گردد، در واقع در فیلم گلادیاتور، این بار روم خود را به عنوان بستری برای ماجراجویی قهرمان کیهانی، قهرمانی برگرفته از کهن‌الگوی انسانی ارائه می‌کند، قهرمانی که شرف دارد، دروغ نمی‌گوید، تجسم کلمه اعتماد است و با شجاعت و رفتارش، باعث اعتلای زندگی اطرافیانش می‌شود، یعنی صرف مشاهده‌ی اعمال این قهرمان، آدمی را با ذات بالاترش مرتبط می‌کند.

The Green Mile یک درام فانتزی، محصول سال ۱۹۹۹ آمریکا، به کارگردانی و نویسندگی فرانک دارابونت (Frank Darabont) بر اساس رمانی به همین نام اثر استیون کینگ می‌باشد. در این فیلم، تام هنکس Tom) Hanks)، دیوید مورس (David Morse)، بانی هانت (Bonnie Hunt)، مایکل کلارک دانکن Michael) Clarke Duncan)، مایکل جیتر (Michael Jeter)، سم راکول (Sam Rockwell)، بری پپر Barry) Pepper) و چندی دیگر هنرنمایی می‌کنند. The Green Mile نامزد چهار جایزه اسکار نیز شده بود.

پیش از آنکه شروع به نوشتن درباره‌ی فیلم Small Things Like These به کارگردانی تیم میلنتس کنم، می‌خواهم چند خطی درباره‌ی نقش منتقد و رویکرد نقادانه نسبت به سینما بنویسم. در طول تماشای این فیلم، پرسیدم که رویکرد مناسب نسبت به یک فیلم چگونه است؟ چطور باید یک فیلم را تماشا و ارزیابی کرد؟ این سوال به یک‌باره برایم پیش آمد، چون این فیلم بیش از حد مضامین اجتماعی را تاریک نشان می‌داد و در آن ذره‌ای احساس مثبت پیدا نمی‌شد. پرسیدم آیا واقعاً واقعیت این شکلی بوده؟ آیا یک فیلم تاریخی باید صرفاً به واقعیت وفادار باشد؟ اصلاً چنین چیزی وجود دارد؟ یک واقعیت مشخص و بدون برداشت شخصی؟ نهایتاً دانستم که چنین چیزی وجود ندارد و دیدگاه‌های افراد بنا به پیش‌زمینه‌ و تجاربی که دارند متفاوت است. پس هر اثر هنری، مثل یک فیلم، یک جلوه و بازتابی از جهان‌بینی‌های گوناگون می‌باشد. منتقد آن چشمی‌ست که باید بدون پیش‌داوری با این جلوه اخت بگیرد؛ به عبارت دیگر مهم نیست که این فیلم به واقعیت وفادار است یا خیر، مهم جلوه‌ی کلی آن و ارتباط درونی با اثر است.

نگاهی به آکادمی‌های تاریک سینمااصطلاح «Dark Academia – یا آکادمی تاریک» در دهه 2010 در اینترنت محبوبیت زیادی پیدا کرد. بیشتر اوقات، این عبارت در گفتگوهای داستانی به کار می‌رود: به عنوان مثال، یک نمونه برجسته از این زیرژانر، رمان…