برچسب درام

در سال 1993، زمانی که کلینت ایستوود و کوین کاستنر تنها و تنها فیلم خود را با هم ساختند، تعداد کمی می‌توانستند پیش‌بینی کنند که کاستنر، به جای ایستوود، به عنوان نگهبان غیررسمی ژانر وسترن تبدیل می‌شود.

در حالی که ایستوود در طول سال‌ها بارها و بارها با بازنشستگی مبارزه کرده است، اما او بعد از بازی در وسترن Unforgiven به قول عدم حضورش در ژانر وسترن وفادار مانده و کلاه گاوچران را برای مدت 30 سال تنها گذاشته است.

فیلم درمانی به عنوان یکی از زیر مجموعه‌های مهم هنر درمانی جایگاه ویژه‌ای میان روانپزشکان و روانشناسان دنیا دارد؛ این موضوع به قدری جدی شده که در کشور‌های مختلف دنیا از بعضی فیلم‌ها به عنوان داروی روانی یاد می‌کنند و آن‌ها را عاملی برای بهبود وضعیت روحی افراد می‌دانند. ما در ویجیاتو برای کسانی که با مرگ عزیزان خود مواجه شدند لیستی از فیلم درمانی تهیه کردیم که به آن‌ها کمک می‌کند تا افسردگی یا استرس پس از مرگ عزیز را کنار بگذارند و با این رویداد تلخ اما طبیعی کنار بیایند.

دنیای فیلم در سال 2020 تغییرات چشمگیری را تجربه کرد، اما چیزی که قطعاً برای ما در ویجیاتو تغییر نکرد، عشق ما به فیلم‌ها و دنیای رنگارنگ سینما است. مطمئناً این یک سال عجیب و غریب برای تجربه تماشای یک اثر سینمایی در ایران بود، زیرا تعطیلات سینما مربوط به همه‌گیری کرونا، ما را نیز با مخاطب سینمای روز جهان همراه کرد. سال 2020 علاوه بر اینکه سالی سخت برای عموم مردم بود، همچنین سال سختی نیز برای فیلم‌ها بود.

فیلم‌ها این قدرت را دارند که ما را با افراد و داستان‌هایی آشنا کنند که در غیر این صورت ممکن است خودمان با آنها روبرو نشویم. حالا فیلم سرزمین آواره‌ها یا عشایر مصداق بارز همین جمله است. فیلم Nomadland ما را به جامعه عشایری عمدتاً ناشناخته‌ای منتقل می‌کند، افرادی که روزهای زندگی خود را در طول سال از یک مکان به مکان دیگر در کاروانها، تریلرها و خودروهای ون کوچک سپری می‌کنند.

فیلم‌ها و مجموعه‌های تلویزیونی تولید شده در طی همه‌گیری COVID-19 تاکنون کیسه‌ای مخلوط از تصورات بوده‌اند. برای مثال آثاری چون «Songbird» یا «Death to 2020» سعی کرده‌اند از باب بیماری کرونا به ژانر‌های علمی تخیلی و البته مُستَنَدنَما (نوعی از فیلم یا مجموعه تلویزیونی مستند است که رویدادهای خیالی و پندارین را در قالب یک مستند واقعی نشان می‌دهد.) ورود کنند. حالا فیلم «Locked Down» ساخته داگ لیمان و استیون نایت به عنوان یک نگاه هوشمندانه، خنده دار و به موقع به مخاطرات قرنطینه‌ای که همه ما با پیچ و تاب آن روبرو شده‌ایم، داستانش را به یک ماجرای کوچک جالب تبدیل می‌کند.

فیلم خط فرضی یک اثر فمنیسمی سیاه است که درباره زنان در جامعه ایران صحبت می‌کند. از ترس‌هایی که دارند و خانواده‌هایی که مثل اجل معلق بالای سر آنها هستند و برای آنها تصمیم گیرنده هستند. از دختری دبیرستانی که رابطه نامشروعش باعث بارداری‌اش شده و از ترس پدرش به خانه نمی‌رود تا زنی که باید از شوهرش اجازه بگیرد به یک عروسی خانوادگی با پدر مادرش برود یا نرود. اما آیا «خط فرضی» با بیان کردن این معضل‌ها، تاثیرگذاری هم دارد؟ با نقد فیلم خط فرضی همراه ویجیاتو باشید.

آیدا پناهنده چند سالی است که توانسته با ساخت فیلم‌هایی چون ناهید و اسرافیل اولا نشان دهد که سینمای زنانه‌ را درست می‌شناسد و اسیر شعارهای فمنیسمی گل درشت نشده و در ثانی ثابت کند که قدرت و تبحر خاصی در روایت قصه کاراکترهای اصلی فیلم‌هایش و تبدیل کردن آنها به یک «شخصیت» دارد. او در تی تی این کار را به حد اعلا رسانده و کاراکتری خلق کرده بس دوست داشتنی و جذاب که با بازی فوق‌العاده الناز شاکردوست، به یادماندنی‌تر هم شده است. با نقد تی تی همراه ویجیاتو باشید.