برای دومین هفته متوالی، میانگین هفتگی ارزش معاملات در ارقام کمتر از ۱۰هزارمیلیاردتومان بهثبت رسید؛ این موضوع حاکی از فاصلهگرفتن بازار از فازرونق است.
کارشناس بازار سرمایه می گوید: بازار سرمایه در همه جای دنیا، از جمله در ایران، دستخوش یکسری جریانهای زیربنایی اقتصاد است که این جریانات بر حرکت بازار به سمت بالا یا پایین تاثیرگذار است. اگر اقتصاد در حال رشد و توسعه واقعی باشد بازار سرمایه هم رشد می کند اما اگر در حال افت یا درجا زدن باشد بازار سرمایه هم اینگونه خواهد بود.
با روی کار آمدن دولت جدید آمریکا رویکردها در خصوص مذاکرات هستهای و صحبتها در خصوص این موضوع افزایش پیدا کرده است، بر این اساس اخبار ضد و نقیض زیادی پیرامون مذاکرات شنیده میشود و باید دید در نهایت مسیر بازار از تونل مذاکرات چگونه خواهد بود.
روز شنبه دماسنج اصلی بازار سهام پس از بازگشایی نمادهای پتروشیمی، اگرچه اندکی از کف روزانه خود بالا آمد و توانست خود را تا میانه سطح ۲میلیون و ۷۰۰هزار واحدی برساند، اما نتوانست از مهلکه ریزش جان سالم به در ببرد و سرانجام پس از عقبنشینی از سطح ۲.۸میلیون واحدی در محدوده ۲میلیون و ۷۶۴هزار واحد آرام گرفت.
به گفته کارشناسان ضعف اصلی بازار بورس این است که در دورههای مختلف، از جمله در سال۹۹، از روند طبیعی خود خارج شدهاست. مدیریت سازمان بورس باید به این موضوع توجه ویژهای داشتهباشد. توقفات بیاثر که همچنان ابهامات آن پابرجاست، میتواند توازن بازار را به هم بزند و در نهایت به کلیت بازار آسیب بزند.
یک کارشناس بازار سرمایه گفت: نمادهای پتروشیمی که تعلیق شده بودند، اغلب بازگشایی شدند و با صف خرید همراه بودند. میزان بالایی از حجم سفارشهای خریدی که در تابلو معاملات مشاهده شد، متعلق به این نمادها بود؛ اما تاثیرگذاری آنها بر نمادهای بزرگتر چندان مشهود نبود.
یکی از نکات مهمی که مسوولان باید مدنظر قرار دهند این است که تصمیمات خود را به شاخص کل گره نزنند. وقتی مشاور رئیسجمهور و عضو شورای عالی بورس، عبور از شاخص ۳میلیون واحدی را از دستاوردهای دولت بداند، آن وقت ریزش شاخص کل بازار را به عدمکفایت تعبیر میکنند، در حالی که این تعبیر میتواند درست نباشد.
بازار سهام در دوهفته اخیر از تب و تاب رونق ماههای قبل فاصله گرفته است. دو عامل «اصلاح و ابهام در وضعیت سیاست خارجی کشور» سبب شد تا ترمز رشد و هیجان در این بازار کشیده شود. برخی دیگر از کارشناسان نیز معتقدند، انگیزه بالای شناسایی سود و هراس از خروج نقدینگی مهمترین عوامل اصلاح شناخته میشوند