برچسب خسرو شکیبایی

یاد نِگار ؛ برای خسرو سینمای ایران

خسرو شکیبایی برای ما فقط یک بازیگر نبود. صدایش، نگاهش، تپش‌های فروخورده‌اش در لحظات سکوت، همه و همه بخشی از حافظه جمعی یک نسل است؛ نسلی که با «هامون» فلسفه را زندگی کرد، با «کیمیا» دلتنگی را گریست و با «روزی روزگاری» عاشق شد.

به مناسبت ۲۸ تیری که سالمرگ خسرو شکیبایی بود/ دیداری که خاطره‌ای ماندگار شد

خسرو شکیبایی را در تمام عمر فعالیت مطبوعاتی سینمایی فقط یک‌بار در جشنواره فیلم فجر و شب نمایش و نشست مطبوعاتی فیلم «درد مشترک» در سینما قدس دیدم. در آن مقطع عضو تحریریه گزارش فیلم بودم. در خاتمه نشست مطبوعاتی شکیبایی حال خوشی نداشت. تا جایی که بعد از نشست اطرافیان مانع گفت‌وگو و امضا گرفتن می‌شدند. با این حال این آشنایی به یمن نشان دادن کارت انجمن منتقدین و عضویت گزارش فیلم به گپ و گفتی سرپایی و گرفتن شماره تلفن برای انجام یک گفت‌وگو منتهی شد.

«عمو خسرو » و بستنی خوردن با فرشته ها

پولاد کیمیایی که تجربه همکاری با خسرو شکیبایی را در فیلم‌های «حکم» و «رییس» به کارگردانی مسعود کیمیایی را داشته در مورد این بازیگر می‌گوید: «ابتدا مایلم به انسانیت خسرو شکیبایی بپردازم: او با پدر من دوست بود و رفاقتی چندین و چند ساله داشتند.