تئاتر به عنوان یک هنر زنده، نیاز به تغذیهای صحیح و پایدار دارد. این به معنای شناخت و مدیریت دقیق منابع مالی، پیشبینی چالشها و طراحی استراتژیهای مؤثر در راستای جذب مخاطب است. اما هنرهای نمایشی ایران در شرایط عادی با بحرانهای مالی عدیدهای دست و پنجه نرم میکرد و اکنون پس از جنگ تحمیلی ۱۲ روزه به نظر میرسد که شرایط وخیمتری را تجربه خواهد کرد. جنگ به عنوان یک بحران سراسری، تمام ساحتهای زندگی در ایران از جمله عرصه فرهنگ و هنر، به ویژه تئاتر را تحتالشعاع قرار داد. در این گزارش سعی میکنیم برای برون رفت از این بحران نخست به آسیبشناسی شرایط کنونی پرداخته و سپس راهکارهایی ارائه کنیم.
