برچسب حمله آمریکا به ایران

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، معین‌الدین سعیدی، نماینده سابق مجلس شورای اسلامی در گفت‌وگویی، درباره حملات اخیر به سیستان و بلوچستان  و شهادت جمعی از کارکنان پایور و رسمی ارتش گفت: ما واقعاً در این روزهای اخیر شرایطی را در نوار جنوبی کشور، مخصوصاً در استان سیستان و بلوچستان، داشتیم که مشابه آن را نه در جنگ ۱۲ روزه دیدیم و نه در جنگ ۴۰ روزه رمضان، و منحصرا هم در نوار ساحلی نبوده است. دو شب گذشته نیز حملاتی  به حوزه ارتش در شهرستان بمپور صورت گرفت که متأسفانه هم از نیروهای کادر و هم سربازان وظیفه بی‌گناه به شهادت رسیدند.

به گزارش خبرآنلاین جمیله کدیور در روزنامه اطلاعات نوشت: حملات ارتش آمریکا ابتدا متمرکز بر بنادر، پایگاه‌های موشکی و پهپادی و پدافند ساحلی ایران در جنوب (بندرعباس، قشم، چابهار، بوشهر، سیریک، اهواز و...) جهت کور کردن پدافند و رادارها و انهدام سایت‌های پدافند هوایی بود. اما در روزهای اخیر، واشنگتن دامنه حملات را به عمق خاک ایران (مانند خنداب، سمنان و زیرساخت‌های انرژی و هدف قرار دادن فرودگاه‌ها، خطوط راه‌آهن و زیرساخت‌های مواصلاتی) گسترش داده است تا ایران را وادار به تسلیم کند.
در همین حال، دونالد ترامپ، رئیس جمهور ایالات متحده، تهدید کرد که هفته آینده حملات را گسترش خواهد داد تا نیروگاه‌ها و پل‌ها را هدف قرار دهد، مگر اینکه تهران به میز مذاکره بازگردد. در شب‌های گذشته نیز ارتش آمریکا تهدیدهای خود را عملی کرده و بخش‌هایی از زیرساخت‌های غیرنظامی و انرژی (نظیر ایستگاه‌های برق و تعدادی پل در جنوب کشور) را بمباران کرده است. در مرکزیت از سرگیری خصومت‌ها و حملات جدید، اختلاف بر سر تنگه هرمز قرار دارد که همچنان در قلب بحرانی است که تأثیر آن بسیار فراتر از منطقه رفته و بر امنیت انرژی جهانی و ثبات کل اقتصاد بین‌المللی تأثیر گذاشته است.
این وضعیت موجب ایجاد یک بن‌بست استراتژیک شده است. از سویی، ایران هیچ تمایلی برای تسلیم در مقابل امریکا ندارد، و از سوی دیگر، ایالات متحده نمی‌تواند به راحتی نظم منطقه‌ای جدیدی را بپذیرد که در آن ایران کنترل بی‌سابقه‌ای بر هرمز اعمال می‌کند. برای واشنگتن و تل‌آویو، پذیرش این نتیجه در جنگی که با تصور پیروزی در عرض چند روز کلید زدند، به معنای پذیرش شکست استراتژیک خواهد بود.
ایران متقابلاً تهدیدهای خود علیه آمریکا و متحدین منطقه‌ای ایالات متحده را تشدید و هشدار داده است که در صورت حمله آمریکا به تأسیساتش، تمام زیرساخت‌های منطقه را هدف قرار خواهد داد. در حالی که هشدارهایی مبنی بر رویارویی گسترده‌تر و تهدیدهای مربوط به دریانوردی در تنگه هرمز و باب المندب نیز داشته است.
علیرغم آتش‌بس و امضای تفاهم ایران و آمریکا، حملات هر از چندگاه آمریکا به ایران بخشی از یک عملیات رو به گسترش است که ابتدا شهرهای بندری در امتداد ساحل جنوبی ایران را هدف قرار داد و به تدریج دامنه حملات به مناطق دیگر گسترش یافت. ایران نیز متقابلاً حملاتی را به تأسیسات نظامی ایالات متحده در سراسر منطقه انجام داده است. در چنین شرایطی، نگرانی‌ها از بازگشت به جنگ تمام عیار افزایش یافته است.
این در حالی است که یک نظرسنجی جدید افکار عمومی توسط YouGov و The Economist در آمریکا نشان می‌دهد که ۵۷ درصد از آمریکایی‌ها معتقدند تصمیم برای آغاز جنگ علیه ایران اشتباه بوده و تنها ۲۷ درصد این تصمیم را درست دانسته‌اند. با این حال، ترامپ بدون یک استراتژی روشن برای شروع و پایان جنگ، دور جدیدی از حملات را آغاز کرده که فاقد حمایت مردمی است و بار اقتصادی سنگینی را به جهان و به آمریکا تحمیل می‌کند. عقب‌نشینی اخیر ترامپ از طرح تعرفه‌۲۰ درصدی بر کشتی‌ها در هرمز، تنها آخرین فصل از مدیریت آشفته‌ سیاست‌های ترامپ را در رابطه با ایران نشان می‌دهد.

۲۷ تیر ۱۴۰۵ – ۰۶:۲۰ به گزارش خبرآنلاین روزنامه خراسان نوشت:   از اول هم معلوم بود که آمریکایی‌ها گیر افتاده‌اند. این پیش‌بینی در هیچ یک از محاسباتشان نبود که ایران مدیریت تنگه هرمز را در دوره جنگ به دست خواهد…

به گزارش خبرآنلاین روزنامه کیهان نوشت:  یکی با آمار و ارقام از مخاطرات محاصره دریایی می‌گوید و شبح بحران سوخت و گندم را بازسازی می‌کند؛ دیگری از آسیب‌پذیری زیرساخت‌های حیاتی مثل آب و برق ابراز نگرانی می‌کند و آن یکی با چرتکه انداختنِ موازنه تسلیحاتی، هشدار می‌دهد که چون سلاح، تکنولوژی و بودجه نظامی دشمن برتر است، سرنوشت این تقابل از پیش مشخص است.

به گزارش خبرآنلاین روزنامه جوان نوشت: فرض کنیم در ایران همه مانند اصلاح‌طلبان طرفدار مذاکره بودند، آیا امریکا به ایران حمله نمی‌کرد؟! ممکن است پاسخ دهند نخیر! وقتی همه مذاکره بخواهند خب مذاکره انجام می‌شود و دیگر جنگی اتفاق نمی‌افتد. اینجا همان‌جایی است که مهم‌ترین اختلاف سال‌های اخیر اصلاح‌طلبان با حامیان نظام آشکار می‌شود: تا کجا مذاکره کنیم و تا چقدر از مطالبات دشمن را بپذیریم؟ هیچ‌وقت اصلاح‌طلبان پاسخ روشنی به این پرسش نداده‌اند. البته اگر صدها نوشته و حرف آنان در این مدت را واکاوی کنیم، می‌توان دید که به‌راحتی و صراحت می‌گویند هسته‌ای را می‌خواهیم برای چی؟! تنگه را چرا اصرار به کنترل داریم؟! دنیا جای گفتمان است نه موشک! چرا دشمنی با امریکا می‌کنیم؟!