شخصیتسازی نباید جای شخصیتپژوهی را در زندگینامه بگیرد
نصرتالله محمودزاده، نویسنده ادبیات پایداری، گفت: در نگارش زندگینامه داستانی نباید شخصیتسازی را جایگزین شخصیتپژوهی کرد، بلکه نویسنده باید با پژوهش، به کشف شخصیت واقعی دست پیدا کند.
نصرتالله محمودزاده، نویسنده ادبیات پایداری، گفت: در نگارش زندگینامه داستانی نباید شخصیتسازی را جایگزین شخصیتپژوهی کرد، بلکه نویسنده باید با پژوهش، به کشف شخصیت واقعی دست پیدا کند.
شهید حسین خرازی در طول دفاع مقدس برای رزمندگان لشکر امام حسین (ع) فراتر از فرماندهای بزرگ و شاخص بود. نیروهای لشکر، حاج حسین را در حکم پدری مهربان و دوستی دلسوز میدیدند.
در زندگی جهادی شهید زاهدی یک نکته بسیار حائز اهمیت است. او قبل از آنکه فرماندهی تیپ ۴۴ قمربنیهاشم (ع) را برعهده بگیرد، در کادر فرماندهی لشکر ۱۴ امام حسین (ع) خدمت میکرد و همواره از او به عنوان جانشین حاج حسین خرازی نام برده میشد
در کربلای ۵ گردان ما شیمیایی شد. من هنوز روی پا بودم. خودم را به شهید خرازی رساندم و گفتم میتوانم از بین بچههای گردان، یک گروهان نیرو را که حال بهتری دارند جدا کنم و همچنان در منطقه بمانیم. ایشان برحسب تجربیاتی که داشت، گفت نه تا لحظاتی دیگر خود تو هم از اثرات شیمیایی نمیتوانی روی پایت بایستی، کمی بعد من هم زمین گیر شدم...
فـــرمانـــده 29ســـاله لـــشـــکر 14 امامحسین(ع) از روزهای آغازین جنگ تحمیلی، در جبهه جنوب حضور داشت و طلایهدار چندین عملیات موفقیتآمیز آن دوران بود. در اتاق جنگ، «حسین خرازی» جزو اولین امیدها و نوک پیکان حمله محسوب میشد. شهید خرازی با هفت سال تجربه نبرد و فرماندهی در جبههها، گوشه جدیدی از اخلاق، شجاعت، ایمان و ذکاوت را به نمایش گذاشت. روایتهای زیادی از منش و فرماندهی شهید حسین خرازی وجود دارد که روزنامه اصفهانزیبا بر اساس گلچینی از این روایتها، سیری کوتاه بر جنبههای شخصیتی این فرمانده جوان داشته است:
برنامه غذایی ما بسته به آنچه در آشپزخانه داشتیم، متغیر بود. همیشه غذای خطها با هم فرق داشت. غذای خط اول، دوم و سوم جدا بود. مسلما بهترین غذا از آنِ بچههای خط اول بود.
«ناصر ابراهیمزاده» معروف به «ناصر قناد»، از 10سالگی طعم دنیای کیک و شیرینی را چشیده و در قنادی «بابک» و «قنادی نوشین» اصفهان چندسالی کام مردم را شیرین کرده است.
«حوضِ» میان خانه، «فرشهایِ» شسته و پهن شده روی نردههای ایوان، «شمعدانی»های لب باغچه! اینجا همه چیز بوی خبری خوش میداد؛ بوی عید! عید هر سال برای «طیبه»خانم بویی دیگر دارد.