برچسب حسنعلی منصور

در سحرگاه بیست و ششمین روز از خرداد ۱۳۴۴، چهار تن از پاکبازانی که بر این اعتقاد بودند که حکومت شاه جز زبان اسلحه یارای درک زبانی دیگر را ندارد، به جوخه اعدام بسته شدند. آنان تا واپسین لحظات به کرده خود مباهی بودند و با لبخند و آغوشی باز مرگ را استقبال کردند.

حسنعلی منصور، فرزند رجبعلی منصور است. رجبعلی منصور، آخرین نخست‌وزیر شاه و از سیاستمداران زیرک، پرنفوذ و انگلوفیل تاریخ معاصر ایران است که خدمات شایان توجهی به دستگاه سیاسی پهلوی و استعمار انگلیس نمود.

روز‌هایی که در پیش داریم یادآور شهادت مبارز پرآوازه نهضت اسلامی شهید سیدعلی اندرزگو است. از این روی، بازخوانی خاطراتی از نشو و نما و سیره مبارزاتی او و تنی چند از دوستان و یارانش را بهنگام یافتیم.

پیش از طرح و تصویب لایحه کاپیتولاسیون، حسنعلی منصور تصور کرده بود که به جای تبعید، می‌تواند امام خمینی را در قم کنترل کند، اما با این شرایط دیگر تاب نیاورد و موافقت شاه را برای تبعید وی دریافت کرد. در شب ۱۳ آبان ۱۳۴۳، کماندو‌های وابسته به ساواک به منزل امام خمینی ریختند و ایشان را به تهران آوردند. در تهران، مقدمات کار آماده شده بود تا ایشان را به ترکیه تبعید کنند. تبعید ایشان به ترکیه و عراق، ۱۵ سال به طول انجامید

حسنعلی منصور بسیار مورد علاقه محمدرضا پهلوی و دربار بود و ترور او در واقع ضربه محکمی به وی محسوب می‌شد. شاه ذره‌ای به وفاداری منصور و پدرش به دربار تردید نداشت. منصور بدون اطلاع شاه با سفارتخانه‌ها در ارتباط نبود و خیال شاه از این بابت راحت بود که نخست وزیر بیش از آنچه شاه مجاز می‌داند، با خارجی‌ها تعامل نخواهد کرد. از سوی دیگر منصور جزو طبقه روشنفکر محسوب می‌شد و از این جهت از نگاه شاه می‌توانست برای تقویت مشروعیت رژیم در بین طبقه تحصیلکرده و روشنفکر اعتباری محسوب شود

مضروب شدن حسنعلی منصور در برابر ساختمان مجلس شورای ملی، در رسانه‌های وقت بازتابی گسترده یافت. با این همه جرایدی که صفحات متعدد خود را به بازنمایی این واقعه اختصاص دادند، جرئت بازکاوی و تبیین زمینه‌های این رویداد را نداشتند و تنها به امور حاشیه‌ای می‌پرداختند. آن‌ها نمی‌توانستند به موضوع کاپیتولاسیون، تبعید امام خمینی و انگیزه دینی ضاربان اشاره کنند!