برچسب حر مدافعان حرم

خاص‌ترین شهید مدافع حرم، روی بدنش خالکوبی داشت و هر روز چند نوبت قلیان می‌کشید، اما همیشه حبّ اهل بیت (ع) در دلش وجود داشت.

صدای تیرها و نارنجک‌ها همچنان فضای آسمان را پر می‌کرد. از صدای تیرها گوش شنونده‌ها عجیب تیر می‌کشید. صدا به صدا نمی‌رسید. صدای بی سیم‌های بی‌صاحب در جای جای دشت می‌آمد. بچه‌ها عقب نشینی کنید.

این پسره را می‌شناسی تو یافت‌آباد، محله‌ی خودمون، قهوه خونه داشت. خیلی شوخ و شلوغ بود. با نصف محل هم سلام و علیک داشت. اول بچه خفن‌ها بود، ولی آخر صفا و مرام.

حسین این انگشتر شرف الشمس تو چشم من را بدجوری گرفته، آخرش تو این را ندادی به من.

مجید به قول خودش همه را قرار بود بپیچاند و پیچاند. دم رفتنی هم دست از شوخی کردنش بر نمی‌داشت.

بد و بیراه به تکفیری‌ها می‌گفت با همان حال پر از دردش. خونش هم بند نمی‌آمد. همان جایی که خوابیده بود، پر از خون تازه و لخته شده بود.

مجید از راه رسید. یک دفتر و خودکار هم در دستش بود. با بیشتر آن‌هایی که نشسته بودند روی تخت‌ها و گپ می‌زدند، سلام و علیک داشت. حتی بعضی از آن‌ها برای مجید بلند می‌شدند و جا برایش باز می‌کردند یکی دو نفری هم نِی قلیان را به سمت مجید کج می‌کردند.

من اون دنیا هم اگر برم، باز هم از جیبت می‌کَنَم. خیالت راحت باشه. تو هیچ وقت از دست من راحت نمی‌شی.