شاید یکی از بحث برانگیزترین و جنجالیترین تصمیات دولت جدید برای سال آینده که در سند بودجه قید گردید حذف ارز ترجیحی یا ارز حمایتی ۴۲۰۰ تومانی برای کالاها و اقلام ضروری سبد مصرفی خانوارها (از جمله دارو و مواد غذایی) و تک نرخی کردن دلار در قیمت ۲۳ هزار تومان است.
روز گذشته با حذف مشروط ارز ترجیحی در مجلس شورای اسلامی موافقت شد. میدانیم که بخشی از این ارز به کالاهای اساسی، دارو و تجهیزات پزشکی اختصاص داده میشد و با حذف ارز ترجیحی در خصوص دارو این ترس به وجود میآید که با بالارفتن قیمت این اقلام که با جان مردم در ارتباط مستقیم قرار دارند مردم در فشار مضاعف قرار بگیرند و جانشان نیز در خطر قرار بگیرد.
آلبرت بغزیان میگوید که «تا زمانی که نظارت بر قیمتها وجود نداشته باشد هر گونه سیاست حمایتی، پرداخت نقدی و کالابرگی تنها مسکنی موقت است و با رهاسازی بازار در نهایت قیمتها چنان رشد میکند که همچون سیلی به صورت این طبقه برخورد میکند و بعد باز باید عددها را اصلاح کنیم و در پی یافتن کف درآمد و معیشت برای فقر مطلق یابی باشیم.»
عضو کمیسیون کشاورزی مجلس گفت: دولت در شرایطی برای حذف ارز ترجیحی خیز برداشته است که با کمبودهایی در ذخایر استراتژیک کشور روبه رو هستیم و تبعات حذف ارز ترجیحی هم نه با ۲۰۰ هزار تومان یارانه بلکه با ۱ میلیون تومان هم جبران نخواهد شد.
رییس کمیته دستمزد شورای عالی کار میگوید: اگر دولت بدون برنامه حمایتی، تنها با هدف جبران کسری بودجه، اقدام به حذف ارز ترجیحی کند، بازی جدید و خطرناکتری را با معیشت خانواده بزرگ کارگری آغار خواهد کرد.