برچسب حجت الاسلام رضا مظفری

در نوجوانی _که در قم تحصیل می­کردم_ هر هفته­ شب­های چهارشنبه، برای دعای توسل به جمکران می­رفتیم تا آن امام نادیده­ ی مهربان را ببینیم. در ذهن کودکانه­ ی خود هزاران­ نقش از موعود مهربان می­کشیدم. بارها و بارها از متصدیان و معلمان و روحانیان و عالمان می­پرسیدم، امام زمان چه شکلی است؟ شکل رایجی که به ما نشان می­دادند مرد عربی بود، اسب­ سوار، با شمشیری آخته و برکشیده از نیام، افزون بر آن، واعظان و منبریان و مداحان، چنان از قدرت شمشیرش سخن می­گفتند، که روز ظهورش را روز خونین زمین می­دانستند. امام زمان را چنین توصیف­ کردن، پیش از آن که از جاهلان برآید؛ از دشمنان مکاری بود که می­خواستند­، امام را شخصی خشمگین، اهل انتقام وکشتارگر نشان دهند. هیچ­کس امام زمان را به گل و کتاب و قلم و عقل به مردم نشان نداد. آیا نسل جوان به امام زمانی که عشق و محبت سرمایه­اش باشد می­گروند، یا آن که شمشیر، بن­مایه­ی قدرتش؟